یک کارت بکشید · تاروت چیست؟ · آرکانای اعظم
برج
برج · XVI
برج کارت XVI از آرکانای اعظم است. آذرخش به برجی بلند و سنگی میخورد، تاج بالای آن از جا کنده میشود، شعلهها از پنجرهها بیرون میزنند و دو تن با سر فرو میافتند. در حالت مستقیم نشانهٔ دگرگونی ناگهانی، فروریختن و بیداری است؛ در حالت وارونه نشانهٔ چیزی در آستانهٔ فروریختن، یا بحرانی که از آن گذشتید.
نام و شماره
| فارسی | برج |
|---|---|
| انگلیسی | The Tower |
| نام قدیمی ایتالیایی | La Torre، La Casa del Diavolo (خانهٔ شیطان)، La Saetta (آذرخش) |
| نام قدیمی فرانسوی | La Maison Dieu (خانهٔ خدا) |
| شماره | 16 (XVI) |
معنای مستقیم
کلیدواژهها: دگرگونی ناگهانی، فروریختن، تکان، بیداری، رهایی
آنچه در شیطان در بند بود، اینجا یکباره درهم میشکند. برج پرآشوبترین کارت آرکانای اعظم است.
برج در حالت مستقیم نشانهٔ رویدادی نامنتظر است که آنچه را بدیهی میپنداشتید فرو میریزد: برنامههایی که کنار گذاشته میشوند، خبری نامنتظر، سرخوردگی از چیزی که به آن باور داشتید. شگفتی و تکان بزرگ است، اما آنچه فرو میریزد چیزی است که بر پایهای سست ایستاده بود: پیشفرضها و ظاهرها. آذرخش نوری هم هست که حقیقت پنهان را آشکار میکند. آن را چنین میخوانند که پس از فروریختن، آنچه به راستی مهم است به چشم میآید.
معنای وارونه
کلیدواژهها: در آستانهٔ فروریختن، به تعویق انداختن، تکانی کوچک، بحرانی که از سر گذشت
برج وارونه چند خوانش دارد.
یکی سرپا نگه داشتن، فعلاً، چیزی است که نزدیک به فروریختن است: دانستن اینکه تغییر باید بیاید و با این همه به تعویق انداختنش. دیگری این است که تکان کوچکتر از آن است که کارت مستقیم نشان میدهد و به لغزشی جزئی ختم میشود. آن را فروریختنی بزرگ هم میخوانند که بهسختی از آن گریختید.
آنچه در تصویر است
- برج بلند سنگی: آنچه آدمها با نیروی خود برمیافرازند: جایگاه، پیشفرضها، غرور.
- آذرخش: نیرویی از آسمان که در یک دم فرود میآید، دگرگونیای گریزناپذیر و نوری که حقیقت را آشکار میکند.
- تاجی که از جا کنده میشود: تاج بالای برج نشانهٔ خودپسندی و مرجعیت دروغین است.
- دو تنی که فرو میافتند: یکی تاجدار و یکی بیتاج؛ بیتوجه به جایگاه فرو میافتند.
- جرقههای فروریزان: در دستهٔ رایدر–ویت–اسمیت، جرقههایی به شکل حرف عبری یود فرو میبارند که آن را لطفی از آسمان هم میخوانند.
تاریخچه
برج، مانند شیطان، در دستهٔ ایتالیایی ویسکونتی–اسفورتسا در سدهٔ پانزدهم بر جای نمانده است. در ایتالیا آن را با نامهایی مانند «خانهٔ شیطان» یا «آذرخش» میخواندند.
در تاروت مارسی سدههای هفدهم و هجدهم، نامش La Maison Dieu، یعنی «خانهٔ خدا»، شد. بالای برج را آتش از جا کنده و دو تن به زمین پرتاب شدهاند. اینکه نام «خانهٔ خدا» از کجا آمده روشن نیست. یک نظریه آن را به maison-Dieu، واژهای برای بیمارستان در قرون وسطی، بازمیگرداند؛ دیگری به داستان برج بابل، که مردم میخواستند آن را تا آسمان بالا ببرند و خداوند فرویش کوبید.
در دستهٔ رایدر–ویت–اسمیت، برج بر قلهٔ صخرهای در شبی توفانی ایستاده؛ آذرخش به تاج بالای آن میخورد و شعلهها از پنجرهها بیرون میزنند. اغلب آن را همراه با داستان بابل میخوانند، صحنهای از غرور آدمی که با نیرویی از آسمان درهم میشکند.
تناظرها
| حرف عبری | طالعبینی / عنصر |
|---|---|
| په (פ) | مریخ |
کارت قبلی و بعدی
- قبلی: 15 شیطان
- بعدی: 17 ستاره
- آرکانای اعظم