Dwie postacie stoją w starannie pielęgnowanym ogrodzie. Nad ich głowami śpiewają ptaki, a powietrze jest ciche, jeśli nie liczyć łagodnego ruchu liści. Ziemia pod ich stopami jest miękka, a ciepło popołudniowego słońca spoczywa na ich ramionach. Tutaj wybór nie jest pospiesznym gestem, lecz pierwszym kamieniem położonym na ścieżce, która biegnie naprzód, wspólna dla obojga. Przestrzeń między nimi wypełnia zaufanie, a same drzewa zdają się pochylać bliżej, nasłuchując ich decyzji.
Ogród, przez który idą, jest stary i uprawiany z troską. Rosną w nim kępy delikatnych kwiatów, a każdy rozwija płatki w tym samym odcieniu co muszla trąbika znaleziona na dalekim brzegu. W dawnych czasach takie kwiaty – delikatne i wonne – zbierano przed świtem, wplatano w girlandy dla świeżo zakochanych albo rozsypywano na weselnej ścieżce. Jak w micie, w którym bogini podała gałązkę tych kwiatów temu, kto miał ją wybrać, podarowanie czegoś tak prostego jest obietnicą powrotu, cichym splotem losów.
Gdzie indziej owoce pewnego sadu cenione są nie tylko za słodycz, ale i za skórkę miękką jak wnętrze muszli – cenione na targach od Anatolii aż po targi Dalekiego Wschodu. Dawno temu pewien kupiec żeglował od wyspy do wyspy z koszami tych owoców u boku, a każdy z nich był podarunkiem dla czekającego serca. W dni świąteczne te skarby krojono i układano na delikatnych talerzach, podawano je z ręki do ręki na znak życzliwości, pokrewieństwa albo początku czegoś śmiało nowego.
Pomyśl o nici wysnutej z kokonu małej ćmy, przędzonej w tkaninę rękami całych pokoleń. Szaty z tego materiału wirowały wokół tancerzy na wiosennych świętach i okrywały ramiona weselnych orszaków w wioskach ukrytych wśród gąszczy dzikiej róży. Jej dotyk jest zawsze łagodny i przypomina, że najdelikatniejsze rzeczy trwają najdłużej, gdy się o nie dba. W innych czasach krawcy wycinali z tej tkaniny wąskie wstążki, wiązali je na gałęziach przy rozstajach albo wplatali we włosy tych, którzy mieli złożyć przysięgę.
Wysoko w górach, gdy dzień właśnie wstaje, niebo przybiera czasem odcień płatka rozkwitłej kamelii, obietnicę pogody i łagodnego ciepła. Pasterze pilnujący stad przystawali wtedy, by patrzeć, jak zmienia się światło, i wiedzieli, że nadchodzący dzień będzie łaskawy.
Wybór, od którego zaczyna się więź, nie jest tylko sprawą prywatną – przeplata się przez wszystko, co uprawiamy, tworzymy i czym się dzielimy. Dziś możesz postawić na stole kwiat z ogrodu albo podać mały owoc komuś, na kim ci zależy. Możesz też zawiązać na nadgarstku wstążkę z zapomnianej szpulki albo poświęcić poranek na patrzenie, jak zmienia się oblicze nieba, i pozwolić, by spokój tej chwili wskazał ci następny krok. Każdy taki gest po cichu przybliża cię nie tylko do drugiej osoby, ale i do trwającej od wieków opowieści o łączeniu się.
Dzisiejszy szczęśliwy kolor to różowy.
Lucky Color: Pink — #FFC0CBPozwól, by drobne dary dnia rozkwitły w twoich dłoniach. Ogród początku jest zawsze blisko.