Lambayla aydınlanan odada bir kaide durur. Üzerinde yarı yanmış bir meşale parlar; alevi huzursuz bir iştahla dans eder, taşa titreşen biçimler düşürür. Kaidenin dibinde iki kişi vardır. Ağır halkalar serilmiştir, ama zincirler gevşektir; demirleri gerilimine iradenin mi ihmalin mi karar vereceğini bekler. Boyunlarındaki tasmalar sıkmaz. Burada arzu gardiyan değil, araçtır; yeter ki yüzü adlandırılsın ve ışığı görülsün.
Uzak bir yaylada bir mağara ağzı açılır, dağ ateşlerini besleyen çıra renginde. İpek Yolu boyunca tacirler bir zamanlar ender tahtadan oyulmuş cilalı kutuların ticaretini yapardı; yüzeyleri körük altında yakalanmış közler gibi parlayana kadar cilalanır ve kaplanırdı. Mutfaklarda ocağın yüreği taze kömürler tırmıklandıkça kor gibi parlar; eski alışkanlıkların katılığını eritebilecek bir ısı salar. Ayakların dibindeki zincirler sabit değildir. Demircilerin kullandığı zincirler gibidir; iş özgürlük istediğinde gevşek çekilir, yalnız biçim vermek için sıkılır. Yukarıda meşale hem uyarı hem davet işaret eden şenlik ateşini çağırır; toplanmanın aracı, karanlıktan bakanlara bir işaret.
Akdeniz kıyısından eski bir hikâye vardır; balıkçılar fırtınadan sonra göğün açılmasını beklerdi. Bulutlar yarılıp ilk ışınlar ıslak kil damlara değdiği an evlerin kendisi tutuşmuş, keskin bir umutla yanıyor gibi görünürdü. Topraktan yapılıp elle biçimlenen bu damlar bir zamanlar fırınlarda soğur, ısının anısını taşırdı; alev yoluyla dönüşümün hatırlatıcısı. Yolcular böyle damları uzaktan seçmeyi öğrenirdi; sıcaklığın ve yemeğin, belki de yalnızlığa bir çarenin bulunabileceği köyleri işaret ettiklerini bilirlerdi.
Asya'nın sınır bölgelerinde meşalenin ikizi tarlalarda yaşar: sicime asılıp kurutulan acı biber kozaları, kabukları gergin ve parlak, hem acı hem ferahlık vaat eder. Yazın en yüksek vaktinde toplanan bu kozalar, kaidedeki meşalenin gücünü içlerinde tutar: uyandırma ve bastırma kapasitesi. Akşam aşçılar onları havan ve tokmakla öğütür, havayı dolduran ve komşuları bir araya çeken bir koku salar. Havanın kendisi, pişmiş topraktan yalın bir kâse, minyatür bir kaidedir; öğütme, ham arzuyu rızka biçimleme edimidir.
Arzu, meşale, zincirler: korkulacak değil, anlaşılacak şeylerdir. Kaidenin önünde duran bir kişi meşaleyi kaldırıp ileri yürümeyi seçebilir ya da yalın bir gevşetmeyle zincirlerin düşmesine izin verebilir. Meşale siste bir yolu aydınlatabilir ya da ileride olana karşı uyarı olabilir. Zincir bir tekneyi nehrin çekişine karşı sabitleyebilir ya da kullanımı belli olana kadar sarılıp saklanabilir.
Bugün bir kişi masasına bir pişmiş toprak kâse koyup geç mevsim biberleriyle doldurabilir ya da akşam sıcaklığı için ateş yakmak üzere fırtınanın düşürdüğü dallar toplayabilir. Cilalı bir süsü arayabilir, parlak yüzeyinde parmaklarını gezdirip ham tahtayı dönüştüren emeği düşünebilir. Ya da uykudan önceki sessizlikte biçim vermek istediği bir özlemi yazabilir, onu bir mumun alevinin yanına, gizlenmek için değil görülmek için koyabilir.
Bugünün şans rengi turuncu kırmızı.
Lucky Color: OrangeRed — #FF4500Meşale yakılan, bağlayanı çözen ve cesareti pişiren bir gün.