Kart gevşemiş kelepçelerle açılır. İki kişi kaçmaz; oturur, kısıtlamanın yanılsamasının törene dönüşmesine izin verir. Boyunlarındaki tasmalar gevşektir. Bir zamanlar boyun eğdirmenin simgesi olan zincir salt süs olur, çıplak tene bir çelenkmiş gibi serilir. Bunda bir sessizlik vardır. Gölgeler diken diken olmaz; toplanır, dinlenir. Sessizlikte sunaktaki bez fark edilir; kutsal günler için saklanan, pürüzsüz ve izsiz, ekmeğin bölünmesi ya da ziyafetten sonraki son sessizlik için çıkarılan.
Böyle bir bez uzak bir manastırda dokunmuş olabilir; çanlar karlı tepelerin üstünde çalar, keşişler mum ışığı hücreleri arasında dolaşır, soğuk sabahta nefesleri soluk bulutlar bırakır. Bu adamlar sessizlikte çalışır, günleri dua ve yalın işlerle çevrilidir. Sunak bezi yalnız kumaş değil, boşaltılmış yerin simgesidir; yüklerin bırakılması. Fırtınalar şapel pencerelerine bastırınca keşişler kemerli taşın altında toplanır, dışarıda taneler yığılırken eski sözlerin üzerinden okur; her adımı boğar.
Dış dünyada böyle hava kendi sessizliğini taşır. Sokaklar sürüklenen bir örtünün altında kaybolur, işler yavaşlar. Çocuklar yüzlerini buzlu camlara bastırır, tanelerin havayı desenleyişini izler. Durakta bir çaydanlığın kaynayışını, yulaf lapası için hazırlanan kâsenin sürtünmesini, sabah yemeği için peçetelerin nazik katlanışını duymak mümkündür. Böyle günlerde acele yoktur; dünya beklemeyi dayatır.
Bu yalnızca manastırların ya da karın alanı değildir. Her yerdeki mutfaklarda aşçılar annelerden ve babalardan geçen geniş önlükler giyer; yumuşak ve sağlam, o kadar çok yıkanmışlardır ki unun, tuzun ve dünün ekmeğinin kokusunu tutarlar. Önlük bir tür hazırlığı işaret eder: bakmaya, temizlemeye, yeniden başlamaya razı olmak. Günün sonunda önlük arka kapıda silkelenir, serçelere kırıntı, sonra kancasına asılır; tamamlanmanın nazik bir itirafı.
Başka bir bahçede bir çit zambaklarla dizilidir; taç yaprakları geniş, her çiçek sabaha güvenin bir edimidir. Bahçıvanlar bir sap keser, yalın bir vazoya koyar; sofra kahve için kurulmuştur. Çiçek sessizce durur, ne gururlu ne gizlidir. Varlığı geçen herkese, bazen en yalın şeylerin yeterli olduğunu usulca hatırlatır.
Zincirler gevşekken, eski gölge ne inkâr edilir ne de ona yapışılırken, sunak bezini düzeltmeyi seçebilirsiniz; günün işleri yeniden başlasın. Ya da pencereyi kar yağışının sessizliğine açın, dünya kendini yumuşak ve temiz yeniden kurarken kapıda bir an durun. Bir önlük bağlayıp hamur yoğurabilir, ellerin işinin düşünceyi merkeze almasına izin verebilirsiniz. Ya da içeri tek bir zambak getirebilir, odaya nasıl oturduğunu fark etmek için durabilirsiniz.
Bugünün şans rengi beyaz.
Lucky Color: White — #FFFFFFBu, fırtınadan sonra gelen sessizliktir.
Burada başlangıçlara yer vardır.