یک کارت بکشید · تاروت چیست؟ · آرکانای اعظم
اعتدال
اعتدال · XIV
اعتدال کارت XIV از آرکانای اعظم است. فرشتهای بالدار آب را میان دو جام این سو و آن سو میریزد، یک پا در آب و یک پا بر خشکی. در حالت مستقیم نشانهٔ هماهنگی، میانهروی و آمیختن است؛ در حالت وارونه نشانهٔ زیادهروی، ناهمسنگی و بیتابی.
نام و شماره
| فارسی | اعتدال |
|---|---|
| انگلیسی | Temperance |
| نام قدیمی ایتالیایی | La Temperanza |
| نام قدیمی فرانسوی | Tempérance، که در تاروت مارسی معمولاً بی حرف تعریف نوشته میشود |
| شماره | 14 (XIV) |
معنای مستقیم
کلیدواژهها: هماهنگی، میانهروی، آمیختن، شفا، شکیبایی
پس از مرگ، آنچه شکسته یا جدا شده بود آرامآرام دوباره به هم آمیخته میشود. اعتدال کارت همین کار دستی آرام است.
اعتدال در حالت مستقیم نشانهٔ آمیختن خوب چیزهای گوناگون است: کار و آسایش، آرمان و واقعیت، دیدگاه شما و دیدگاه دیگری. نه گراییدن به یک سو، که جستن نسبت درست. آن را چنین میخوانند که با دوری از افراط و تنظیم اندکاندک در طول راه، کارها سامان میگیرند. در حوالی بهبود تن یا جان، آشتی، و سروکار داشتن آدمهایی با جایگاههای گوناگون پیدا میشود.
معنای وارونه
کلیدواژهها: زیادهروی، ناهمسنگی، بیتابی، ناسازگاری
در حالت وارونه، اعتدال را چنین میخوانند که آب ریختهشده به بیرون میریزد.
چیزی بیش از اندازه است، مانند پرخوری یا پرکاری. احساسها و کارها با هم جور نیستند. شتاب برای نتیجه و ناتوانی از صبر کردن تا چیزها به هم بیامیزند. میان آدمها، نشانهٔ تلاشهایی برای رسیدن به میانه است که به جایی نمیرسند و سوءتفاهمهایی که ادامه مییابند. آن را زمانی میخوانند برای درنگ و بازبینی نسبتها.
آنچه در تصویر است
- آبی که میان دو جام روان است: کار آمیختن دو چیز برای ساختن آمیزهٔ درست. در دستهٔ رایدر–ویت–اسمیت آب به شکلی شگفت، کج، روان است.
- یک پا در آب، یک پا بر خشکی: ایستادن همزمان در دو جهان: احساس و واقعیت، ذهن و تن.
- مثلث و مربع روی سینه: بر سینهٔ فرشتهٔ رایدر–ویت–اسمیت، مثلثی درون مربعی، که گفته میشود نشانهٔ هماهنگی روح و ماده است.
- زنبقها: گلهایی که به نام ایریس، الههٔ رنگینکمان، نامیده شدهاند؛ نشانهٔ آنچه آسمان و زمین را به هم میپیوندد.
- راه به سوی کوه و تاج نور: جایی که باید در پایان سفری آرام به آن رسید.
تاریخچه
اعتدال، مانند قدرت و عدالت، کارت یکی از چهار فضیلت اصلی است که از دوران باستان به ما رسیده.
«اعتدال» در اینجا به معنای آب بستن به شراب بود. در هنر قرون وسطی و رنسانس، فضیلت اعتدال را زنی نشان میدادند که مایعی را میان دو کوزه میریزد: نمادی برای زیاده ننوشیدن و از حد نگذشتن. اعتدال در دستهٔ ایتالیایی ویسکونتی–اسفورتسا در سدهٔ پانزدهم هم زنی است که آب را از کوزهای به کوزهٔ دیگر میریزد.
در تاروت مارسی سدههای هفدهم و هجدهم، زن بال درآورد و به فرشتهای تبدیل شد که آب را میان کوزهای آبی و کوزهای سرخ میریزد. دستهٔ رایدر–ویت–اسمیت این را پذیرفت و حالت یک پا در آب و یک پا بر خشکی، و راهی به سوی کوههای دوردست را افزود. معنا از هشداری در برابر زیادهروی به کار هماهنگ کردن دو چیز گسترش یافت.
تناظرها
| حرف عبری | طالعبینی / عنصر |
|---|---|
| سامخ (ס) | قوس |
کارت قبلی و بعدی
- قبلی: 13 مرگ
- بعدی: 15 شیطان
- آرکانای اعظم