ไพ่ปีศาจกลับหัวเปิดด้วยตรวนที่คลาย นักเต้นไม่หนีพวกเขานั่งปล่อยให้ภาพลวงของการถูกยึดกลายเป็นพิธี โซ่ที่ครั้งหนึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการถูกกดกลายเป็นเพียงเครื่องประดับพาดข้ามผิวเปลือยราวกับเป็นพวงมาลัย มีความเงียบต่อสิ่งนี้ เงาไม่ขนลุกพวกมันรวมและพัก ในความเงียบคนเราสังเกตผ้าบนแท่นบูชาผืนที่เก็บไว้สำหรับวันศักดิ์สิทธิ์เรียบและไม่มีรอยถูกนำออกสำหรับการหักขนมปังหรือความเงียบสุดท้ายหลังงานเลี้ยง
ผ้าเช่นนี้อาจถูกทอในอารามไกลที่ซึ่งระฆังดังเหนือเนินหิมะและพระเคลื่อนระหว่างซุ้มที่มีแสงเทียนลมหายใจของพวกเขาทิ้งเมฆจางในเช้าเย็น ชายเหล่านี้ทำงานในความเงียบวันของพวกเขาถูกขนาบด้วยการสวดและงานเรียบง่าย ผ้าแท่นบูชาไม่ใช่เพียงผ้าแต่เป็นเครื่องหมายของที่ที่ถูกเคลียร์การวางภาระ เมื่อพายุกดที่หน้าต่างโบสถ์น้อยพระรวมใต้หินโค้งอ่านถ้อยคำโบราณขณะเกล็ดกองข้างนอกกลบทุกก้าว
ในโลกนอกนั้นอากาศเช่นนี้พาความเงียบของมันเอง ถนนหายใต้ผ้าห่มที่ลอยและงานช้า เด็กกดใบหน้ากับหน้าต่างที่มีน้ำค้างแข็งเฝ้าดูเกล็ดทำลายในอากาศ ในการหยุดคนเราได้ยินเสียงกาเดือดเสียงขูดของชามที่เตรียมสำหรับโจ๊กการพับอ่อนของผ้าเช็ดปากสำหรับมื้อเช้า ไม่มีความรีบในวันเช่นนี้โลกยืนยันให้รอ
นี่ไม่ใช่เพียงอาณาเขตของอารามหรือหิมะ ในครัวทุกแห่งคนทำอาหารสวมผ้ากันเปื้อนกว้างที่ส่งจากแม่และพ่ออ่อนและแข็งซักมากครั้งจนพวกมันกุมกลิ่นแป้งและเกลือและขนมปังของเมื่อวาน ผ้ากันเปื้อนส่งสัญญาณความพร้อมชนิดหนึ่งความยอมจะดูแลจะทำความสะอาดจะเริ่มอีก เมื่อวันจบผ้ากันเปื้อนถูกสะบัดที่ประตูหลังเศษสำหรับนกกระจอกแล้วแขวนบนตะขอเป็นการยอมอ่อนว่าเสร็จ
ในอีกสวนรั้วเรียงด้วยลิลลี่กลีบกว้างแต่ละดอกเป็นการกระทำของความมั่นใจในเช้า คนสวนตัดก้านแล้ววางลงแจกันเรียบง่ายโต๊ะถูกจัดสำหรับกาแฟ ดอกยืนเงียบไม่หยิ่งและไม่ซ่อน การมีอยู่ของมันเตือนอย่างเงียบทุกคนที่ผ่านว่าบางครั้งสิ่งที่เรียบง่ายที่สุดก็พอ
เมื่อโซ่หลวมเมื่อเงาเก่าไม่ถูกปฏิเสธและไม่ถูกเกาะคนเราอาจเลือกกวาดผ้าแท่นบูชาให้เรียบปล่อยให้งานของวันเริ่มใหม่ หรือเปิดหน้าต่างรับความเงียบของหิมะที่ยืนชั่วขณะที่ธรณีขณะโลกสร้างตัวเองใหม่นุ่มและสะอาด คนคนหนึ่งผูกผ้ากันเปื้อนแล้วนวดแป้งได้ปล่อยให้งานของมือตั้งความคิด หรือนำลิลลี่ดอกเดียวเข้ามาหยุดสังเกตวิธีที่มันลงหลักในห้อง
สีนำโชควันนี้คือขาว
Lucky Color: White — #FFFFFFนี่คือความเงียบที่มาหลังพายุ
มีที่นี่สำหรับการเริ่ม