Nakaupo ang Emperador sa kanyang upuang bato, matigas ang sandalan, inukit ang mga braso ng alaala ng bawat pagsubok na hinarap at bawat hangganang ipinagtanggol. Ang kanyang tingin ay tumatawid sa mga bundok na nagbabantay sa kanyang lupa, ang mga gulod ay natatandaan ng sinaunang mga landas at mga bunton ng bato na hindi gumagalaw sa hangin. Sa mababang mga lambak, ang mga pader at tarangkahan ang nagtatakda ng gilid ng kaayusan: ang bakod ng hardin, ang markadong landas sa liwasan ng lungsod, ang batong hangganan na inilagay sa sangandaan. Hindi ang ligaw ang nagdadala ng kaligtasan, kundi ang ayos ng bato, ang kaugalian ng pagbabantay, ang seremonya ng pagbubukas at pagsasara ng tarangkahan.
Mula sa kanyang tanaw, naaalala ng Emperador ang mga lumang pader ng lungsod, sapat ang lapad upang magmartsa nang magkatabi ang dalawang kawal. Naaalala niya ang mga tarangkahang ipininta sa kulay ng bakal at apoy, pinahiran nang makintab upang kahit ang pinakamatigas na ulan ay hindi makupas ang ningning. Sa likod ng mga tarangkahang iyon, lumilipad ang isang watawat, ang larangan nito ay may sagisag ng namumunong angkan. Sa mga araw ng pista ng ani, itinataas ng mga pangkat ng manggagawa ang mga watawat na seda, bawat isa ay tanda ng katapatan at ng pangako na may magtatanggol sa lupang ito. Abala ang pamilihan sa ibaba, ngunit maayos; ang mga mansanas at granada ay nakasalansan nang piramide, ang mga tali ng tuyong sili ay nakasabit sa mga biga. May mga sili sa mesa ng mangangalakal, mga tatak ng waks na idinidiin sa makintab na mga kasulatan, at isang kahong pinahiran ng makintab na barnis na nag-iingat sa singsing na pantatak ng Emperador kapag hindi ginagamit.
Alam niya na mas ligtas ang daan dahil sa mga bantay na nagsusuot ng mga balabal na kulay ng amapola, madaling makita ang kanilang kasuotan mula sa malayo. Babala at katiyakan ito nang sabay. Ang pagdaan sa ilalim ng watawat na telang amapola, o ang makita ang sagisag ng mandirigma na hinabi mula sa parehong matibay na hibla, ay nangangahulugang umaabot ang batas kahit sa daanan ng bundok. Dala ng bantay ng Emperador ang isang kalasag na pinahiran ng makintab na barnis, makintab sa pagkikinis, sumasalamin sa araw ng umaga upang makapaghudyat sa malayo. Sa sambahayan, tinatandaan ng matanda sa bahay ang simula ng panahon ng pagtatanim sa pamamagitan ng pagpapakulo nang marahan ng mga buto at pampalasa sa mabigat na palayok, ang amoy ay nananatili bilang tanda ng pagtanggap. Itinatali niya ang kanyang delantal gamit ang mga hibla ng lana na kinulayan ng kulay na nakalaan para sa mga araw ng pista, isang tanda na ang kaayusan ay nagdadala ng pagdiriwang at ng kaligtasan.
Ang mga hangganan ay hindi lamang bato at bakal, kundi kaugalian at nakagawian din. Tinatatakan ng mahistrado ang bawat utos gamit ang isang tipak ng waks na sinabar, ang ayos ay kasingtulis ng araw na inukit ang tatak. Tinatali ng mangangalakal ang mga butil ng koral, binibilang ang bawat isa bilang isang hakbang sa paglalakbay. Sa nayon sa hangganan, inilalagay ang isang sulo sa gilid ng bukid, ang apoy nito ay hudyat na nagsimula na ang bantay sa gabi. Ang batas ng Emperador ay hindi ipinapatupad ng tabak lamang, kundi ng mga paulit-ulit na tandang ito: ang pagtatak ng isang liham, ang pagpagaspas ng batu-apoy, ang pagbibigay ng handog na nagtatanda ng karapatang dumaan.
Ngayon, maaaring anyayahan ang kaayusan sa araw-araw na buhay sa pamamagitan ng pagtali ng isang piraso ng tali na kulay amapola sa isang susi, ng paglalagay ng isang mangkok ng mansanas sa mesa, o ng paglabas ng isang kahong may makintab na barnis upang paglagyan ng mga kasunduan at pangako ng sambahayan. Isa pang paraan ay ang pakuluan nang marahan ang mga buto na may pampalasa, hayaang lumabas ang amoy sa pintuan, isang handog sa sinumang nakatayo sa pintuan. Ito ang mga paraan upang makita ang mga hangganan, at upang alalahanin na ang matatag na pamamaraan ang nag-iingat sa daan.
Ang kulay ng suwerte ngayon ay pula.
Lucky Color: Red — #FF0000Nakatayo ang kaayusan sa bantay kung saan dinadala ang apoy.
Kapag pinarangalan ang mga hangganan, nananatiling tapat ang landas sa bundok.