Asılan Adam

Bir adam baş aşağı asılı durur, bir ayağı bağlı, kolları açık, rahatsızlığın ortasında bir durgunluk görüntüsüdür. Bu askıda, görmenin yeni bir yolunu bulur. Zaman yavaşlar, alışılmış dünya tersyüz olur. Duraklama gibi görünen, ancak ileri çabalamayı bırakınca açılan bir kapıdır.

Bırakmak, açıklığa dönüşür. Beklentiyi ve denetimi bırakınca, görüş sessizce yer bulur. Asılan Adam, bazen geri çekilip başka bir açıdan bakmanın, gerçek bir anlayış için gereken fedakârlık olduğunu öğretir.

Bugün bu kart, çözüme koşmamayı ister. Bu aralıkta biraz daha kalın. Yanıt, eylemden değil, şeyleri oldukları gibi görmek için sabırdan gelebilir.

Baş aşağı asılı durmanın anlamı kalmamıştır. Görüş arayışı, erteleme alışkanlığına dönmüştür. Bir zamanlar bilinçli duraklama olan, eski korkuyu gizlice tutarken bırakıyormuş gibi yaparak sürdürülen durgun bir rutindir.

Bu terslikte fedakârlık, hayatın akışından ayrı durmayı haklı çıkaran bir öyküye döner. Asılan Adamın bakışı, rahatsızlıktan ve ilerlemeden koruyan bir bahaneye dönüşebilir.

Bugün bekleyişin kaçınmaya döndüğünü görürseniz, kendi bağınızı gevşetme vaktidir. Bir düğüm çözülsün ve ayaklarınız usulca yere dönsün.