کرم ابریشمی

چرخی می‌چرخد، کهن و بی‌شتاب، محورش در دل انبوه زمین فرو رفته و پره‌هایش بالا و پایین می‌روند در حالی که زمان در فصل‌هایش حلقه می‌زند. چرخ بخت میان آنچه گرد آمده و آنچه کاشته می‌شود می‌چرخد، مارپیچی از سرنوشت و دگرگونی. باد در کشتزارها کاکل‌های رنگ‌پریدهٔ بالای دریایی از ذرت را بلند می‌کند و هر ساقه راست ایستاده است تا دروگران برسند و دست‌هایشان ابریشمی را که در آفتاب آویزان است گرد آورند. این چرخی نیست که تنها دست‌های آدمی بچرخانندش، بلکه چرخه‌هایی کهن‌تر از حافظه: جزر و مدهایی که ماه می‌کشد، کوچ آرام پرندگان و ضرباهنگ آهسته و موج‌دار کاشت و برداشت.

در دل سرزمین، درست پس از میانهٔ تابستان، کشتزارها از وعدهٔ رسیدگی آماس می‌کنند. کودکان کشاورزان پابرهنه می‌دوند و میان ردیف‌های ذرت راه می‌بافند و انگشتانشان به رشته‌های بلند و ابریشمی‌ای می‌خورد که از هر بلال بیرون ریخته است. این رشته‌ها، که روزگاری ارج داشتند، گرد آورده می‌شوند و برای خشک شدن روی لبهٔ پنجرهٔ آشپزخانه یا درون کشوی گنجه‌ای گذاشته می‌شوند. در خنکای آخر عصر، مادربزرگی شکیبا و روشمند پشت میز آشپزخانه می‌نشیند و ابریشم‌ها را می‌بافد تا در چای‌های آرام‌بخش یا چون درمانی برای دردهای کهنه به کار روند. روی اجاق دیگی می‌جوشد و وقتی آب جوش بر رشته‌های رنگ‌پریده ریخته می‌شود، باز می‌شوند و دم می‌کشند و هوا را از بویی می‌آکنند که از کشتزارهای اواخر مرداد زمزمه می‌کند.

دورتر بروید و این رشته‌ها را می‌یابید که از مرزها و فصل‌ها می‌گذرند. در بازارهای دوردست، ابریشم‌های گیاه ذرت دسته می‌شوند و چون دارو عرضه می‌شوند، نشانه‌های تندرستی و بخت خوش. در کوهپایه‌ها، باد آن‌ها را بر خرمنگاه‌ها می‌برد، جایی که زنان آن‌ها را به ریسمان‌های کوچکی می‌تابند تا گیاهان را ببندند یا بافه‌های غله را به هم بپیوندند. همین ماده کف سبدهایی را که تخم‌مرغ می‌برند می‌پوشاند و سنگینی هر پوسته را نرم می‌کند. حرکت ادامه دارد، گردشی آهسته از گیاه به دست و به خانه، هزار کاربرد آرام که گذر سال را نشان می‌دهند.

درس چرخ تنها در دگرگونی‌های بزرگ نیست، بلکه در همین جزئیات فروتن و گردان است. توفانی می‌گذرد، کشتزاری را می‌خواباند و دیگری را می‌رهاند، و دروگران دوباره آغاز می‌کنند، آنچه را مانده گرد می‌آورند، ابریشم را از دانه جدا می‌کنند و آن را برای هنگامی که بخت دگرگون می‌شود کنار می‌گذارند. در داستان‌های کهن، این رشته‌ها در طلسم‌ها بافته می‌شوند و زیر بالش‌ها جا می‌گیرند، با این باور که رؤیای خرمن‌های آینده را می‌آورند. حتی هوا هم گوش می‌دهد: در اواخر تابستان، پیش از باران سکوتی می‌افتد، هوا گرم و پر از بوی غلهٔ در حال رسیدن، گویی جهان چشم‌به‌راه گردش بعدی چرخ است.

امروز شاید رشته‌های یک بلال را گرد آورید و برای نوشیدنی آرام‌بخشی در آب دم کنید، یا چند رشتهٔ خشک‌شده را در کیسه‌ای بگذارید و برای بخت با خود ببرید. می‌توانید کف کاسهٔ میوه را با آن‌ها بپوشانید، یا دستهٔ کوچکی ببندید و در کشویی بگذارید، یادآوری آرام از گردش فصل‌ها و وعدهٔ دگرگونی. هر کار کوچک با چرخ می‌چرخد و جایی در چرخه را نشان می‌دهد.

رنگ خوش‌شانسی امروز کرم ابریشمی است.
Lucky Color: Cornsilk — #FFF8DCباشد که بختتان بر نسیمی نرم برخیزد.
چرخ می‌چرخد و روز نیز.