ชมพู

ในสวนของจักรพรรดินี ข้าวสาลีสุกภายใต้ฟ้าละมุน และอากาศพาลมหายใจของกุหลาบป่า ที่นั่งใต้เธอแกะจากไม้และถูกขัดด้วยการสัมผัสของหลายปี วางข้างน้ำตกอ่อนที่ละอองรวมในแอ่งตื้น ผลอวบพักเป็นพวงในระยะเอื้อม แอปเปิลและสาลี่ที่นกเดินดงดำมองข้าม รอบเธอ ใบไม้สั่นด้วยความมั่นใจเงียบของชีวิตที่คลี่อย่างสม่ำเสมอ นี่คือที่ที่ความอุดมมาถึงแล้ว ทุกผิวล้นด้วยอาหาร กลีบเปิดกว้าง เถาม้วนและเอื้อม และดินเองดูเหมือนยกของถวายขึ้น

ท่ามกลางกุหลาบ มีดอกแปลกงอกเป็นพวง ชื่อของมันเป็นชื่อเดียวกับที่ช่างตัดเสื้อ พ่อครัว และกะลาสีที่เย็บผ้าใบกลางทะเลใช้ นี่คือดอกที่รู้จักในบทเพลงอังกฤษเก่าและยาตามพุ่มรั้ว เพราะกลีบกินได้ที่เชื่อมน้ำตาลบนเค้กในเทศกาลต้นเดือนพฤษภาคม ชื่อเดียวกันค้างในครัว ที่เค้กนุ่มอบในพิมพ์กลม ฟูอย่างที่มันทำในหน้าต่างสมัยวิกตอเรีย ราดด้วยครีมและของดอง มันปรากฏเป็นขนมในห้องชา เป็นของทั้งบอบบางและทน เป็นชั้นกับผลที่งอกในแดนของจักรพรรดินี

พ้นสวน คำถูกพูดในภาษาของการค้า ผืนผ้า เรียบและทน ถูกตัดเพื่อทำชุดสำหรับฤดูใบไม้ผลิ หมวกสำหรับเด็ก และสายสะพายในราชสำนัก มีสมัยที่ผืนเหล่านี้ถูกตัดโดยลูกมือภายใต้แสงตะเกียง เข็มร้อยผ่านผ้าที่นุ่มเท่ากลีบในพุ่มข้างนอก ชื่อเดียวกันถูกพาผ่านถนน ติดเหนือประตูร้านและเย็บเข้าผ้าซับของหีบเดินทาง เป็นเครื่องหมายของทั้งความสบายและความภาคภูมิ ในตลาด พ่อค้าแสดงสินค้าเหล่านี้ข้างตะกร้าผลฤดูร้อนและมัดดอกป่า ทั้งหมดแบ่งเสียงอ่อนเดียวกัน

สภาพอากาศก็ยืมจากโลกของจักรพรรดินี ตอนเช้าต้น ก่อนดวงอาทิตย์ทะลุ หมอกลอยต่ำข้ามทุ่ง แตะทั้งข้าวสาลีและกุหลาบ ทิ้งน้ำค้างที่มีรสจางของสวนผลไม้และน้ำหวานดอกป่า คนเลี้ยงแกะครั้งหนึ่งตั้งชื่อรุ่งละมุนเหล่านี้ตามดอกเดียวกัน เป็นคำสัญญาของความอุ่นที่จะมาหลังความเงียบยาวของราตรี นิทานเก่าเล่าถึงเช้าเช่นนั้น เงียบ เลี้ยงดู เป็นผ้าคลุมที่ดินสวมก่อนวันจะสว่าง

ในโลกนี้ จักรพรรดินีรวบความอุดมไม่ใช่ด้วยการฝืน แต่ด้วยการดูแล เธอเก็บสิ่งที่สุก อัดดอกเข้าหนังสือ และจัดผลในชามสำหรับนักเดินทาง การตามเธอ คนหนึ่งอาจก้าวออกไปข้างนอกเพื่อเก็บกลีบจากพุ่มรั้ว หรือหั่นเค้กฤดูร้อนและแบ่งที่โต๊ะครัว อีกคนเย็บแถบผ้านุ่ม ร้อยเข็มผ่านผ้าขณะฟังความเงียบของฝนต่อกระจก หรือลุกเช้า เดินในสวนตอนที่หมอกเช้าเพิ่งเริ่มยก และหยุดสูดกลิ่นกุหลาบป่าและผลสุก

สีนำโชควันนี้คือชมพู
Lucky Color: Pink — #FFC0CBความอุดมอยู่ใกล้แค่เอื้อม
จงเลี้ยงสิ่งที่เป็นของคุณอยู่แล้ว