Bir atlı ilerler, soluk bir çiçek taşır; şafak ilk ışığını iki uzak kule arasından geçirir. Atın altındaki tarla durgundur, geride bırakılanla işaretlidir. Yukarıda gök derinleşir, bitmiş olan her şeyin sessizliğini tutar. Kuleler sessiz tanıklar gibi durur; biçimleri değişmez ama gün kırılırken amaçları kayar. Bu aralıkta bir bölüm kendini tamamlar, henüz yazılmamış satırlara yer bırakır.
Eski öykülerde kuzgun böyle anların yol arkadaşıdır; ne bütünüyle korkulan ne de bütünüyle karşılanan. Çıplak bir ağacın tepesini ya da terk edilmiş bir şapelin çatı kirişini sahiplenir, değişen dünyayı izliyormuş gibi duraklar. Eski yollar boyunca gagat parçaları bulunur; yüzyılların bastığı eski odundan oluşmuş taşlar, yolcuların bir yolculuğun kapanışını ve bir başkasının başlangıcını işaretlemek için topladığı nişanlar. Ocakta dün geceki ateşin kalıntısı bir kül yatağında durur; sıcaklığın ve ışığın her zaman ödünç alındığını, hiç saklanmadığını için için hatırlatır.
Gündelik hayatın sessiz köşelerinde nesneler anı ve sabır tutar. Dökme demir kazan közün üstünde oturur, kuşaklar boyu güvenilir, yüzeyi sayısız yemeğin öyküsüyle işaretlidir. Ondan çorba kepçelenir, sade ve doyurucu, hasat depolandıktan ya da yendikten sonra kalanla demlenmiş. Lake ahşaptan katlanır paravanlar gece yarısı odaları böler, mahremiyet ve bir yanı geride bırakıp ötekine geçme izni sunar. Çalışma odasında koyu mürekkeple dolu bir dolma kalem hazır durur; kalın kâğıda çekilen her satır sonların kesinliğini ve başlangıçların açıklığını taşır.
Manzarada gece bir duraklama sunar. Yüksek dağ geçitlerinde göçebeler çadırlarını sıkı dokunmuş yünden kurar, rüzgâra ve soğuğa karşı kazıklar. İçeride dünya sessizdir, dışarıda karanlık başka bir yolun sözünü tutar. Manastırlarda ilk çandan önce rahipler taşı üzerinde mürekkep ezer, dualar yazmaya hazırlanır; her çizgi bırakılması gerekenin ve umulabilecek olanın kaydıdır. Mürekkep unutmaz; hem kapanışı hem niyeti anıtlaştırır.
Havanın da payı vardır: bir gök gürültüsü bulutu tarlaların üstünde toplanır, gelişi rutinde bir kırılmayı işaretler. Yağmur düzenli düşer, arduvaz damlarda tempo tutar, döküntüyü götürür, havayı açar. Sokaklar parlar, dünün tozundan durulanmış, yeni günün soluk ışıltısını yansıtır. Yağmurdan sonraki sessizlikte kent boşalmış gelir, sonraki deseni çizecek ayak seslerini bekler.
Anı işaretlemek isterseniz metal bir cezvede demlenmiş çay yudumlayabilir, buharın serin havada kıvrılmasına izin verirken kenara konmaya hazır olanı düşünebilirsiniz. Geçen mevsimin son küllerini ocaktan süpürüp çok yıllık bir bitkinin kökleri arasına serpebilirsiniz. Koyu deri ciltli bir defter alın, taze bir sayfa açın ve bırakmaya hazır olduğunuzu yazın. Ya da gün doğmadan önceki saatte dışarı çıkın, en eski ağacın altında durun, kanat hışırtısını dinleyin; her sonun, henüz hayal edilmemiş bir şey için toprağı hazırladığının hatırlatıcıları.
Bugünün şans rengi siyah.
Lucky Color: Black — #000000Yeni çizgilere yol açan sonlarda teselli vardır.
Her kapanış, sonra gelenin biçimini tutar.