Bir boru bulutların üstündeki sessizliği yarar. Sesi çıplak tepelerin ve uzak çatıların üzerinde oyalanır. Çağrı nazik değildir. Uyanışın kıyısının hemen ötesindeki bir diyardan gelen bir davet gibi ısrarlıdır. Aşağıda tabutlar şiddetle değil, davetle açılır ve insanlar dinlenmelerinden kalkar. Ovanın ötesinde figürler durur, emin değildir ama itilmiştir. Yüzleri kubbeli açıklığa kalkıktır. Bu bir uyanış anıdır ve aynı zamanda engin bir olasılık. Sanki dünya o borunun sesiyle süpürülüp temizlenmiş, şimdi üzerine yeni hikâyeler yazılmasını bekliyordur.
Tarih ve mit boyunca yukarıdaki bu açıklık değişimin tuvali olmuştur. Eski İskandinav anlatılarında göksel köprü tepede kemerlenir, canları bilinmeyen varışlara götürürdü. Mısırlılar aynak kuşlarının büyük kubbeyi yıllık yolculuklarında geçişini izler, uçuşlarında işaret okurdu. Erken saatlerde tarla işçileri tarlaların kenarında toplanır, gözleri yukarı kısık, günün vaadini yukarıdaki açıklıkla ölçerdi. Uyanma, karşılık verme çağrısı dünyanın kendisi kadar eskidir. Peygamberlerin sesleriyle ve açık avlularda koşan çocukların kahkahasıyla aynı havada taşınır.
Coğrafya bu daveti hatırlar. Akdeniz kıyılarında balıkçılar yukarıdaki engin gerilişin altında ağlarını onarır, tekneleri dönene kadar fırtınaları uzak tutacağına güvenirdi. Moğolistan bozkırındaki çobanlar sürülerini suya götürmeden önce aynı açık erişime bakardı. Yeni Meksika'da kerpiç evler düz çatılarla kurulur, havaya açık bırakılırdı. Aileler yıldızların altında uyur, şafakta tepedeki savruluşla uyanırdı. Andlardan Himalayalara yukarıdaki boşluk hep duaların gönderildiği, olasılıkların toplandığı yer olmuştur. Bu boşluk, tek bir evin duvarlarının ya da küçük bir kasabanın kenarlarının çok ötesine uzanan bir dünyayı hatırlatır.
Gündelik hayatta bu vaat hem alçakgönüllü hem derin jestlerde yansır. Temiz bir çarşaf güneşli bir yatağa serilir, dikkatli ellerle düzeltilir, yukarıdaki berraklığı yankılar. Kuyudan çekilen serin suyla kovalar doldurulur. Yüzey göğün yansımasıyla titrer, susuzluğu gidermek ya da gecenin tozunu durulamak için içeri taşınır. Yenidoğanlar güçlü kollarda kaldırılır, yüzleri yukarı döner, açıklığı geniş gözler ve sessiz bir şaşkınlıkla karşılar. Bazen armağan, sabah erken bir pencere açmak kadar basittir. Havanın her odadan geçmesine, artık gerekmeyeni süpürüp götürmesine izin vermek.
Bugün bir kişi dışarı adım atıp yukarıdaki açıklığın nefesini düzene koymasına bırakabilir, yeniden başlama çağrısına karşılık verebilir. Temiz çamaşırı ipe asabilir, rüzgârın ellerinin başladığını bitireceğine güvenebilir. Bir kâğıt parçasına bir dilek yazıp açık kubbenin altına koymakla umutlarını, yüzyıllardır duaları alan aynı enginliğe verebilirler. Ya da bir su leğeninin yanında durup titreyen yüzeyin, kalkıp karşılık verme davetini yansıtışını izleyebilirler.
Bugünün şans rengi gök mavisi.
Lucky Color: SkyBlue — #87CEEBYukarıdan gelen çağrı size hatırlatsın: dünya hep açılıyor.