Gece, eski ve yüksek taş kulenin üzerine çöker; keskin siluetini yalnızca ani bir yıldırım damarı bozar. Gök bir fırtına başıdır, ağır ve kaynayan. O şiddetli anda şimşek en yüksek siperliği vurur, taşı yarar ve kule tepesindeki taç görünmeyen aşağıya şangırdayarak düşer. Gevşek taşlar düşerken dünya nefesini tutar, düşüşlerinin altındaki yokluğa kaybolurlar. Hava yanmış kereste gibi bir koku ve demir yüklü yağmurun tadıyla kalındır.
Kulenin dibinde toprak sessiz ve yabancıdır. Kuzgunların en uyanık olduğu saattir; kanatları uyuyan tarlalardan yukarı çarpar, keskin gözler fırtınanın saçtığını arar. Tarlaların kendisi gizlidir, karıkları toprak ve gölgenin örtüsü altında dümdüz bastırılmıştır. Yakın bir yerde bir kömür çukuru ateşinin anısını dışarı verir; tükenmiş yakıt ve tükenmiş hırs, şimdi yalnızca kararmış kabuk ve boyun eğmez mineralin ışıltısı. Örtülü ve durgun kuyu derinlik vaat eder; ipi ele kaygan ve serin, suyu çok aşağıda yankılanır, toprakta tutulan bir sır.
Bu huzursuzluğun içinden kıvrılan yolda bir tüccarın arabası bir top kumaş taşır, yeni ay gecesinin içi kadar koyu. Kumaş katlanmış ve ağırdır, sıkı dokunmuştur; bir cenaze levazımatçısının ceketi ya da uykunun mutlak olduğu bir odanın perdeleri için. Tüccarın elleri boyayı tutmaktan, parşömene ve defterlere basılan mürekkepten, lambalar söndükten sonra çöken isten lekelidir. Odun kömürünün takas edildiği ticaret yollarını hatırlar; zift ve katran topaklarının ırmağın sırlarına karşı tekneleri mühürlemek için ısıtıldığı, obsidyen bıçakların yağlı bezlere sarıldığı, sessizliğin kendisini yaracak kadar keskin olduğu yerleri.
Yolun ötesinde, çitte, bir itüzümü öbeği büyür. Parlak ve yuvarlak tanelerine kuşlar dokunmaz; bilinen ve görmezden gelinen, bir uyarı ve bir vaat. Yanında meyanın acı kökleri ve derine tohumlanmış süsen uyur, yüzeye çıkma fırsatını, eski toprağı yaracak bir şeyi bekler. Fırtınanın gelişi bir davettir: gömülen, sandıklarda ve peçelerin ardında gizlenen şey, pişmanlıksız bir açıklıkla öne çıkar. Mezarlıktaki servi rüzgârla kımıldamadan eğilir; gövdesi anının ve bitişlerin işaretidir.
Evin içinde ocak fırtınadan sonra süpürülür. Kül, ince ve ışıksız, gelecek mevsimin toprağını beslemek için bahçeye serpilir. Taşların üzerinde dökme demir bir kazan oturur, şimdi soğuk ama bin öğün ve yüz boşaltmayla izlenmiş, yüzeyi her tarihi ve her açlığı emer. Yatağın altında saklanan bir kilitli kutu, aysız denizleri aşan bir yolculuktan yağlı deriye ciltli bir günlük tutar; sayfalar mum dumanı ve siste çalan uzak çanların sesiyle doludur.
Bu gece, yıldırım işini bitirdikten sonra biri kendi ocağını süpürebilir, ateşten sonra kalanı toplayabilir. Köşelenmiş odundan bir tütsü yakabilir, dumanın kalanla gidenin arasına bir sınır çizmesine izin verebilir. Servinin altında yürüyüp köklerin konuşmasına bırakmak ya da bir fincan kahve demleyip karanlığının fincanda oturmasına izin verdikten sonra derin bir yudum almak için iyi bir saattir. Her iş, çöküşün açığa çıkardığını sessizce tanımaktır: altta duran doğru, sonraki başlangıcı bekler.
Bugünün şans rengi siyah.
Lucky Color: Black — #000000Altındaki yer, düşen her şeyi ve yükselecek her şeyi tutar.
Fırtına, görülmesi gerekeni arındırsın.