ขอบสระแห้ง น้ำไม่ถึงหญ้าอีกต่อไป และความเงียบชัดใต้ประกายไกลของดาว ไหสองใบนั่งในที่ที่มันถูกวาง ดินของมันอุ่นจากวัน เก็บฝุ่น ราตรีเปิด แต่บางสิ่งถอยไป สายของความหวังถูกขัดจังหวะ การกระทำของการตักและการเทจบในตอนนี้ พื้นโล่ง มีผิวจากความทรงจำของน้ำ ไหที่ว่างไม่ถูกลืม เพียงถูกหยุด และที่ว่างรอบมันรู้สึกโบราณและกำลังรอ
เลยวงของสัญลักษณ์ ร่องรอยของโลกอีกใบโผล่ เป็นที่ของโคลนช้าและกรวดที่กดเข้าผ้า จากดินแดนที่ฝุ่นลอยในความร้อน ที่ซึ่งผู้คนครั้งหนึ่งเฝ้าขอบฟ้าหาประกายของน้ำ ผ้าทอแนวทแยงที่แข็งแรงถูกทอสำหรับผู้ที่เคลื่อนข้ามที่ราบเปิด มันถูกตัดและเย็บสำหรับนักเดินทางและทหาร หมายให้กลมกลืนกับทุ่งที่ซีด กับดินตอนจบฤดูแล้ง กับตลิ่งที่แตกและท้องน้ำที่สาบสูญ ครั้งหนึ่งมันเป็นเพียงสีของการรอด เกิดจากความจำเป็นจริง กองทหารในศึกไกลถูเครื่องแบบในฝุ่นของแผ่นดิน จนผ้าสวมเฉดเดียวกับพื้นเอง
มีความมั่นใจชนิดหนึ่งในการรู้ว่าคุณยืนที่ใด แม้เมื่อบ่อต่ำ ลมขยับหญ้า และฟ้ากดลง สว่างและไม่ยอม ในสวน เมล็ดพักใต้ผิว รอเครื่องหมายของฝน เวลายังไม่มา บนระเบียง รองเท้าผ้าใบนั่งที่ประตู ผิวหยาบจากแดดและการใช้ ความทรงจำของการเดินยาวจับอยู่ในตะเข็บ ผ้าคลุมที่ซีดบนเก้าอี้สวนถือรอยของเย็นฤดูร้อนที่แล้ว ในตู้ เสื้อที่สึก ครั้งหนึ่งกรอบและเป็นทางการ บัดนี้นุ่มและคุ้น รอวันที่ความเย็นกลับมาและงานบ้านนุ่ม
นี่คือเฉดของวันระหว่างกลาง ของเต็นท์กองทัพตอนรุ่ง หรือลานที่ผ้าซักแห้งในลม มันเกาะฝุ่นละเอียดที่ขอบทะเลทราย ที่ทางที่วิ่งตามคลองแห้ง ที่ก้านที่ซ้อนตอนเก็บเกี่ยวเมื่อทุ่งหมดและวูบ มันคือสีของเสื้อคลุมนักเดินทางที่ม้วนไว้ที่มุมตู้รถไฟ ของหีบที่ห่อกระดาษส่งมาจากไกล ของหญ้าสูงที่โค้งในลมร้อน
วันนี้ คุณอาจขูดดินจากรากของสมุนไพรที่ทนแล้วกดระหว่างนิ้ว รู้สึกว่ากรวดพูดถึงการรอดอย่างไร คุณอาจปล่อยให้อากาศเคลื่อนผ่านหน้าต่างเปิดแล้วดูมันยกมุมของจดหมายเก่า กระดาษอ่อนเพราะเวลา คุณอาจปัดฝุ่นจากรองเท้าแข็งแรงคู่หนึ่งแล้วระลึกพื้นดินที่คุณข้ามมา คุณอาจเทน้ำจากไหแล้ววางมันลง ปล่อยให้มันพัก ให้เกียรติการหยุดก่อนความหวังจะเคลื่อนอีก
สีนำโชควันนี้คือกากี
Lucky Color: Khaki — #F0E68Cฤดูแล้งถือคำสัญญาของมันเอง
แม้ในการรอ ดาวยังอยู่