Tumatawag ang isang sungay mula sa mga ulap, at ang mga nasa ibaba ay gumagalaw ngunit hindi bumabangon. Pamilyar ang tanawin: isang takip na kalahating naalis, isang paa na nakalaylay sa ibabaw ng pintuan, makapal ang hangin sa amoy ng ulan pagkatapos ng tagtuyot, malamig pa ang lupa sa ilalim mula sa mahabang gabi. Sa mga lumang kuwento, ang mga nagtitipon sa mga sulok ng tahimik na silid, ang pagharap ay sandali ng paggising—panahon upang sumagot, upang gumalaw, upang dumaan sa pinto. Ngunit dito, umaalingawngaw ang tawag, at mabigat na nakaupo ang pag-aalinlangan na parang tinapay na senteno na hindi kinain sa mesa ng kusina, tumigas ang balat, naghihintay ang malambot na loob.
Sa malalayong kapatagan, dumidikit ang lupa sa mga bota ng mga manlalakbay na tumitigil bago pa ang gilid ng ilog. Sa mga sinaunang lambak, itinayo ng mga tao ang kanilang mga tahanan mula sa siksik na lupa, hinuhubog ang mga dingding na kayang tiisin ang mabagal na paggapang ng panahon at ang bigat ng pag-aalinlangan. May mga sandali na dumadapo ang alikabok sa lahat: sa mga kamay ng magsasaka, sa ibabaw ng palayok na luwad na kalahating puno ng ani ng nakaraang taon, sa aklat na balat na ang gulugod ay hindi pa pumuputok nang bukas. Dumadaan ang araw sa likod ng makakapal na ulap ng taglagas, at tumitigil ang hangin—isang paghinto sa gitna ng pagliko ng panahon.
Nagsasalita ang mito tungkol sa bukirin ng sebada sa dapit-hapon, kapag kumakaluskos ang mga tangkay sa galaw ng mga daga at inaalala ng lupa ang bawat hakbang. Pinanonood ng mga sinaunang diyos ang mga mortal na nananatili sa pintuan, lumalamig sa bato ng dambana ang kanilang mga handog na inihaw na ugat. Ang trumpeta ng Paghuhukom ay para gumising, ngunit kung minsan ay nababalot ang tunog nito, nahuhuli sa bubong na dayami, sa sahig na lupa, sa mga hinabing buslo na nakasalansan sa madilim na sulok. May pangako sa paghihintay, bagaman hindi ito laging ginhawa. Ito ang tiyaga ng bunga ng roble na nakahimlay sa lupa, ang hindi minamadaling pagkabulok ng mga dahon na nagpapakain sa mga ugat sa ibaba.
Lumilipat ang panahon, at ang mabagal na ambon ay bumubutas sa ibabaw ng bunton ng pataba sa hardin, umaangat ang bango bilang paalala ng mga buhay na namuhay at isinantabi. Sa mga lumang daan ng kalakalan, minsang nakipagpalit ang mga mangangalakal ng mga sako ng buto ng kape at ng magaspang na balat ng mga ligaw na hayop, bawat isa ay tanda ng malalayong lupain na hindi pa nakikita. Gumuguho ang mga pampang ng ilog sa tubig, at tinatahi ng mangingisda ang kanyang lambat sa tabi ng landas, matatag ang mga kamay, paulit-ulit ang gawain. Ang tumigil ay hindi pagtanggi sa tawag, kundi pagtitipon ng kailangan para sa paglalakbay sa unahan.
Sa bahay ngayon, maaari ninyong walisin ang sahig at hayaang matipon ang butil ng dumi sa pala ng walis, magluto ng tinapay at hatiin ito sa isang taong nananatili sa kusina. Magtagpi kayo ng dyaket sa mga siko na kinis, o lagyan ng langis ang hawakan ng pala sa hardin, kinikinis ang butil sa bawat mabagal na hagod. Maglakad kayo sa ulan at pansinin kung paano lumalambot ang lupa sa ilalim ng inyong mga hakbang, kung paano nito hinahawakan ang alaala ng inyong pagdaan.
Ang kulay ng suwerte ngayon ay kayumanggi.
Lucky Color: Brown — #A52A2ANaghihintay ang sagot nang may tiyaga at tahimik na lakas.
May oras pa upang tumayo at buksan ang pinto.