دایره‌ای از برگ‌ها رقصنده را در میانهٔ گامی قاب گرفته است، معلق بر فراز نقطهٔ دیدار چهار موجود زنده. شیر، گاو نر، انسان و عقاب گوشه‌ها را نشان می‌دهند و حضورشان فضایی را لنگر می‌اندازد که هم به آستانه می‌ماند و هم به خرمن. بندی که حلقه را گره می‌زند تنها برای آرایش نیست، بلکه بسته شدنِ سفری است: دوری کامل که پیدا شده، کار یک فصل که به سر رسیده است. رقص شتاب‌زده نیست. گام‌ها بر راهی می‌نشینند که صاف ساییده شده، چون کشتزاری پس از بریدن آخرین ساقه.
بر دشت‌های دور و گشوده، گیاهی که رنگ امروز نامش را از آن گرفته تا میانهٔ تابستان بلند و راست قد می‌کشد. باد در موج‌ها از میانش می‌گذرد و خوشه‌های غله به آسمان و به زمین سر خم می‌کنند. چرخه‌هایش گردش سال را نشان می‌دهند، رنجِ کاشتن و شکیبایی انتظار را. در افسانه و ترانه، خدایان و میرندگان در چنین کشتزارهایی گرد آمده‌اند، آن هنگام که سال کهنه تا می‌شد و کنار می‌رفت و سال نو منتظر بود ورز داده شود.
چون هنگامش فرا رسد، مردم دوتا‌دوتا و سه‌تا‌سه‌تا پیش می‌آیند، داس در دست. خم می‌شوند تا آنچه را پرورده‌اند گرد آورند. دسته، چون بریده شود، محکم بسته می‌شود، بافه‌ای که به خانه برده خواهد شد. غبار و کاه آفتاب را می‌گیرند و لحظه‌ای هوا از هرآنچه گرد آمده می‌درخشد: نه تنها خوراک، که وعدهٔ سیری، پختن نان، شریک شدن در سفره. در برخی روستاها، حلقه‌ای بافته از واپسین ساقه‌های بریده‌شده بالای در آویخته می‌شود، نشانه‌ای که چرخه ناگسسته است، که خانه سیر است و انبار پر.
کاروان‌های بازرگانی کیسه‌های این غله را در امتداد جاده‌های کهن می‌برند، از دره‌ای به درهٔ دیگر، و جاهای دوردست را به هم گره می‌زنند. در بازار، غله به نان، بیسکویت یا آرد نرمِ کیکی جشنی بدل می‌شود. در آشپزخانه‌ها، آن را الک می‌کنند، ورز می‌دهند و شکل می‌دهند؛ میزی که از کاربرد نسل‌ها فرسوده شده، آردپاشی شده و آماده است تا خمیر بر آن بیاساید. حتی در آرام‌ترین اتاق‌ها، کشیدن جارو پوسته‌های سرگردان را می‌برد، ته‌مانده‌های گذر فصل را.
در برخی جاها، پایان خرمن با سکوتی پذیرفته می‌شود. بعدازظهری ساکن، سنگین از گرما و بوی ساقه‌های بریده، بر روستا می‌نشیند. گردش سال با سکوت و سپاس نشان داده می‌شود، درنگی پیش از شکستن نان. هوا همان‌گونه که قصه‌های کهن می‌گویند نفسش را حبس می‌کند: لحظه‌ای هست که دور به هم می‌پیوندد و همه‌چیز کامل است.
امروز، شاید رشته‌ای از علف خشک یا نوار را ببافید و بالای آستانه‌تان بیاویزید، یا خمیر را با نیت شکل دهید و دست‌هایی را که پیش از شما بوده‌اند به یاد آورید. می‌توانید کف آشپزخانه را با دقت جارو کنید و آنچه را مانده در دسته‌ای کوچک گرد آورید، یا واژه‌ای از سپاس بنویسید و پیش از پخت زیر قرص نانی بگذارید. هر کاری گرهی دیگر بر حلقه می‌زند، دوری را می‌بندد و دوری دیگر را می‌گشاید.
رنگ خوش‌شانسی امروز گندمی است.
Lucky Color: Wheat — #F5DEB3باشد که کارتان سیر کند و دورتان کامل باشد.