Mwanamazingaombwe

Meza iko tayari ikiwa na fimbo, kikombe, upanga na sarafu – kila kimoja ni chombo cha kuunda siku. Mwanamazingaombwe anaelekeza mkono mmoja angani na mwingine ardhini, akigeuza nia kuwa vitendo. Hakuna kitu hapa kinachoibuka kutoka utupu; badala yake, kile kinachoshuka kutoka juu kinaundwa na kile kilicho karibu mkononi.

Uumbaji, katika wakati huu, ni kutambua rasilimali zilizopo tayari na kuzisuka kuwa mwelekeo ulio wazi. Maneno, ishara za mikono, zana na malighafi vyote vinapata nafasi yake, vikiunda daraja kati ya msukumo na matokeo yanayoshikika. Meza, ikiwa na vyombo vyake vinne kamili, inakuwa uwanja ambapo uwezekano wa leo unaunganishwa.

Kadi hii, sasa, ni nembo ya kuunganisha kile kilichofika, ukitumia ujuzi wako na kile kilicho mikononi mwako. Si kuubuni ulimwengu upya, bali ni kufanya kitu halisi kutoka kwa kile ulichokusanya. Mwanamazingaombwe anafunua sanaa tulivu ya kupanga kwa makusudi.

Zana zilizo mezani zimepangwa kwa maonyesho tu, si kwa matumizi. Mikono ya Mwanamazingaombwe inasonga, lakini muunganiko kati ya mbingu na ardhi umepotea. Maneno yanaharakisha mbele huku malighafi zikibaki nyuma, au huenda malighafi zote zipo, lakini hakuna nia ya kuanza.

Mwanamazingaombwe akiwa kinyume, ufundi unatengana na kusudi la kweli. Sura ya ustadi au dhana ya mwanzo mpya inaweza kuchukua nafasi ya kazi halisi. Matendo na rasilimali haviendani, na kinachoanzishwa kinabaki bila kukamilika au cha juujuu.

Leo, kadi hii inaashiria haja ya kuelekeza nguvu kwenye chombo kimoja na kukielekeza kwenye lengo moja, badala ya kukusanya zaidi. Ni ukumbusho wa kuunganisha tena nia na vitendo, na kurudi kwenye kusudi la msingi lililokuita kutenda mara ya kwanza.