หิมะ

บัลลังก์ของจักรพรรดิยืนเงียบ ที่วางแขนสลักและที่นั่งว่างรับความเย็นของเช้า อำนาจที่ถูกควักไม่เชิญทั้งผู้ปกครองและผู้ร้องขอ เสาที่ครั้งหนึ่งรับเพดานรู้สึกไม่ถูกยึด เคร่งแต่ไร้ความหมาย ธงห้อยแข็ง รอยพับคมกว่าคำสั่ง ระเบียบของโลกเก่าค้างอยู่ เป็นโครงกระดูกที่กระบวนการเป็นกษัตริย์และหัวใจหนีไป

ข้างนอก ฤดูหนาวกดกำแพง ภูมิประเทศทอดไป ถูกคลุมและไม่ขยับ ซ่อนความทรงจำของพื้นดินด้วยกองที่ลมพัดให้เป็นรูปเพียงลำพัง ไม่มีเสียง มีเพียงความเงียบที่วัดไว้ของดินฟ้าอากาศที่ตกลง แต่ละเกล็ดเป็นรายละเอียดที่ทวนตัวเองในลายไม่สิ้นสุด หลังคารับน้ำหนักที่จะไม่ละลายเร็ว สันและหินชนวนถูกการสะสมเปลี่ยน แบกภาระตลอดฤดู ทางระหว่างบ้านถูกทำเครื่องหมายไม่ใช่ด้วยฝีเท้า แต่ด้วยสิ่งที่ไม่ได้ถูกแตะ เป็นความทรงจำของการเคลื่อนที่ถูกลบทันทีที่เกิดขึ้น

ในฤดูเช่นนี้ ทุ่งหลับใต้ผ้าคลุม ที่ซึ่งกองทัพเคยเดินทัพหรือสภาเคยรวม บัดนี้ทั้งหมดใบ้และถูกตรึงใต้มือเย็นของฟ้า ต้นไม้ยืนตรง กิ่งถูกขีดด้วยน้ำค้างแข็ง เป็นสถาปัตยกรรมของระเบียบที่ไม่มีใบหรือนกมาเติมจุดประสงค์ บนลาดสูงสุด ลมสกัดเปลือกเป็นรูปที่ไม่คุ้น จนแผ่นดินเองดูเหมือนถูกปกครองด้วยใจที่ไม่อยู่ เป็นราชสำนักของความเงียบ ไม่มีคำสั่งถูกให้ วินัยของดินฟ้าอากาศเป็นอำนาจของมันเอง เป็นกลางและเคร่ง ยืนกรานความเหมือนกัน แม้แม่น้ำที่เชี่ยวในเดือนอื่น ก็ช้าลงใต้ฝักของมัน เกาะนิสัยมากกว่าการไหล

ภายใน งานดำเนินเพราะมันต้องดำเนิน เตาไฟถูกกวาดด้วยการปัดฉับ รวบรวมผงละเอียดของวันก่อนมันจะละลายและชุ่มพื้น ประตูถูกกลอนยามสนธยา กันการรุกของความเย็น พิธีนั้นเก่ากว่าความทรงจำ ถูกเชื่อฟังโดยไม่มีคำถาม ขนมปังถูกอบ ฟูในเตาขณะโลกข้างนอกหลับ เป็นท่าทางสู่การยังชีพมากกว่าการเฉลิมฉลอง ผ้าลินินที่ตากและสะบัด ถูกวางด้วยความแม่น รอยพับกรอบสะท้อนระเบียบของฤดู ในห้องเก็บ รากและผลไม้ที่ถนอมถูกตรวจนับ แต่ละแถวเป็นเสียงสะท้อนของการเก็บเกี่ยวปีที่แล้ว เตรียมด้วยความขยันของผู้ที่ไม่ได้คาดสิ่งที่ไม่คาด

ประวัติศาสตร์ก็มีความเย็นของมัน มีเรื่องของจักรพรรดิที่สร้างวังในละติจูดสูง ท้องพระโรงเคลือบด้วยน้ำค้างแข็งเป็นลาย ราชสำนักสงบใต้เพดานที่ระยิบระยับ นักเดินทางในอาณาเขตเหล่านั้นระลึกวิธีที่ความเงียบรวมที่ขอบ ทุกฝีเท้าหายไปข้างหลังพวกเขา และแสงไม่ยึดโลกได้ นอกจากประกายจางบนขอบและราว ในเรื่องเหล่านี้ จักรวรรดิน้อยกว่าการรวมของผู้คน และมากกว่าวินัยที่วางบนแผ่นดิน อุดมคติของโครงสร้างที่รอดในการไม่อยู่ของเจตนา

วันนี้ คุณอาจวางชามข้างนอกเพื่อรับสิ่งที่ตก แล้วนำเข้ามาดูมันละลาย คุณอาจปัดธรณีประตูให้สะอาดก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น ทำให้พิธีแห่งความพร้อม หรืออ้อยอิ่งครู่ที่หน้าต่างเพื่อนับการลอยช้า และระลึกว่าความนิ่งปกครองโลกได้อย่างไร หรือในความเงียบของยามเย็น เขียนจดหมายที่จัดโครงสร้างด้วยความดูแล แต่ละบรรทัดเป็นการกระทำที่วัดไว้ ให้ระเบียบของคำยืนแทนการอยู่ที่จากไปชั่วคราว

สีนำโชควันนี้คือหิมะ
Lucky Color: Snow — #FFFAFAวันสำหรับรูปที่เงียบและขั้นตอนเก่า
แม้จักรพรรดิก็รอฤดูใบไม้ผลิ