ขาว

หนุ่มนักเดินทางยืนอยู่ตรงชายขอบที่พื้นดินสิ้นสุดและอากาศเริ่มต้น ปลายเท้าชะงักเหนือหน้าผาชัน เป้สะพายพาดไหล่ข้างหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ กุหลาบดอกเดียวที่ยังไม่ช้ำ ชุ่มด้วยน้ำค้างยามเช้า อยู่ในมือ ที่ส้นเท้า สุนัขตัวหนึ่งวิ่งและกระโดด ขนยุ่ง ดวงตาสว่างด้วยความยินดีเรียบง่ายของสิ่งที่ยังเป็นไปได้ ที่นี่ไม่มีอดีต และไม่มีน้ำหนักของสิ่งที่ใครคาดไว้ มีเพียงความเงียบและความระยิบระยับของการเริ่มต้น

โลกของผู้เริ่มต้นประกอบจากสิ่งของที่พูดถึงทางที่ยังไม่มีรอย และก้าวแรก กุหลาบในมือเขาบานข้ามคืน กลีบอ่อนเหมือนกระดาษหนังที่เพิ่งฟอก ในเรื่องเล่าเก่า ดอกเช่นนี้ถูกวางบนแท่นบูชาเมื่อฤดูใบไม้ผลิเพิ่งผลิ กลิ่นลอยคดไปในอากาศของอาราม ที่ผู้คัดลอกจารต้นฉบับลงแผ่นที่ทำจากป่านทุบ แผ่นเหล่านั้นถูกซ้อนและเย็บเป็นเล่ม เป็นหน้าที่ยังไม่มีตัวอักษร รอเส้นแรกที่ผู้เขียนจะขีดอย่างลังเล นักเดินทางในดินแดนไกลห่อสมบัติด้วยผ้าลินินที่ปั่นด้วยมือ ผ้าผืนเดียวกับที่ใช้พันทารกและห่อผู้ตาย พิธีทั้งสอง การเริ่มของลมหายใจและการจากไป ถูกโอบด้วยผืนผ้าที่บอกการหยุดพัก ชั่วขณะก่อนทุกบทจะถูกพลิก

แผ่นดินใต้หน้าผาจางในหมอก ยอดเขาถูกคลุมด้วยไอเช้า บรรยากาศที่กลบเสียงของโลกและทำให้ประสาทสัมผัสคมขึ้น กวีเก่าเชื่อว่าอากาศเช่นนี้เป็นลางของการเดินทางที่เริ่มในความไร้เดียงสา เมื่ออากาศก่อนพระอาทิตย์ขึ้นยังเย็นและเกือบไม่มีเสียง คนเลี้ยงแกะเคยมองฝูงสัตว์หายเข้าไปในกำแพงไอน้ำ ไม่รู้ว่าลูกแกะจะยันเท้าได้ หรือจะตกลงไปในที่มองไม่เห็น อากาศแบบนี้ชวนให้สูดลมหายใจ ดวงตามองหารูปร่างที่ซ่อนในความชื้นที่หมุน

ในเมืองบางแห่งตามชายฝั่งทางเหนือ ขนมปังถูกนวดและอบตั้งแต่รุ่ง เนื้อในถูกฉีกเปิด เผยไอน้ำและความอุ่น แผ่นแรกที่มอบให้เด็ก เปลือกที่ยุบให้นิ้ว เรียบและสะอาดเท่าชั่วโมงที่อบเสร็จ ที่ตลาด คนขายปลาชุมนุมก่อนดวงอาทิตย์พ้นหลังคา แล่ปลาคอดและปลาฮาลิบัตบนแท่นหินอ่อนที่ขัดจนเป็นเงา ในครัวทั่วโลก พ่อครัวเอื้อมไปหาชามกระเบื้องเคลือบ ผิวเรียบและเย็นเมื่อสัมผัส เพื่อคลุกมื้อที่เพิ่งเริ่ม ให้ครอบครัวที่ยังไม่ลุกจากที่นอน

การเดินทางไม่ได้ถูกจำด้วยความแน่ใจ แต่ด้วยความยินดีที่จะก้าวออกไป ก้าวของผู้เริ่มต้นสะท้อนในหิมะก้อนแรกที่ตกในเมืองอันเงียบ คลุมถนนและรถด้วยความเงียบที่ทำให้องศาแข็งที่สุดอ่อนลง เด็กหลายคนตื่นแต่เช้า วิ่งเท้าเปล่าเข้าไปในเกล็ดหิมะ อ้าปากชิมสิ่งที่เพิ่งตกลงมาจากฟ้า ในหมู่บ้านบนภูเขา นักเดินทางเริ่มขึ้นทางก่อนรุ่ง รองเท้ากระทืบน้ำค้างแข็งที่เคลือบหญ้าและก้อนหิน แต่ละก้าวเป็นคำสัญญา เป็นวิธีทักทายวันที่ยังไม่ได้มีชีวิต

การเดินตามจังหวะของผู้เริ่มต้นคือการพบสิ่งของที่บอกว่าที่นี่เปิดรับ วันนี้ คุณเปิดหน้าต่างตอนแสงแรก หายใจเอาอากาศสะอาดก่อนที่โลกจะตื่น ฉีกขนมปังจากก้อนที่ยังอุ่น ปล่อยให้ความร้อนค้างอยู่ในฝ่ามือ พับผ้าลินินวางบนโต๊ะ เป็นที่ว่างให้สิ่งใหม่ได้วาง เดินออกไปข้างนอก ปล่อยสายตาให้หลงในหมอก ในหิมะ หรือในที่สว่างเหนือหลังคา

สีนำโชควันนี้คือขาว
Lucky Color: White — #FFFFFFการเดินทางทุกสายเริ่มจากความเงียบก่อนมีคำถูกเอ่ย ความไร้เดียงสาเปิดทางให้