สองร่างยืนด้วยกันใต้ความเงียบของยามเย็น กำแพงหินเก่าของสวนอยู่ระหว่างพวกเขากับโลก มือห้อยใกล้กันแต่ไม่เคยแตะ และอากาศหนักด้วยสิ่งที่ไม่ได้พูด ผลไม้ห้อยเหนือพวกเขา ผิวแอปเปิลไม่ถูกแตะ ยั่วยวนแต่ไม่เคยถูกเลือก ฟ้าทอดเบื้องบนในความเงียบ เป็นโดมที่ไม่มีดาว เก็บในความกว้างของมันความเจ็บของคำที่ไม่ได้กล่าว พวกเขาใกล้พอจะรู้สึกลมหายใจของกัน แต่ระยะห่างกว้าง ดั่งอ่าวระหว่างเกาะที่ห่อด้วยหมอก
ในเรื่องเก่า ชาวประมงผลักเรือออกไปนานหลังดวงอาทิตย์ตก หาการจับใหญ่ใต้ฟ้าเงียบ ทะเลในชั่วโมงนี้ลึกและเก็บความลับ ซ่อนทั้งความอุดมและอันตราย และผู้ชายพายในความเงียบ ปิดตะเกียง ถูกนำเพียงด้วยเส้นที่น้ำพบคืน การข้ามผิวเช่นนี้คือการไว้ใจในความเงียบ การไม่ก้าวไปข้างหน้าแต่ยังถูกพาไปที่ใดที่หนึ่งเหมือนกัน มีการรอชนิดหนึ่งในการเดินทางนั้น ความอดทนที่ไม่ได้ขออะไรและให้กลับมาน้อย
ไกลจากชายฝั่ง ระฆังอารามดังสำหรับสวดเย็น ขนสัตว์นุ่มของเสื้อพระในอารามรับความเย็นของสนธยา และหนังสือสวดที่สึกหนักในมือ นี่คือชั่วโมงที่แม้เทียนไหม้ต่ำ และบทสวดเป็นด้ายที่ดึงผ่านความเงียบที่หนาขึ้น แต่ละพี่กล่าวส่วนของตน แต่คำหายเข้าหินเก่า จางก่อนถึงหูอื่น ห้องสมุดนอกระเบียงอารามเก็บสมุดบัญชีและความลับ และทางเดินแคบวาวจางด้วยความทรงจำของหมึก ความลับที่ปิดผนึกหลายศตวรรษในปกของพวกมัน
ที่อื่น นกนางแอ่นตัวเดียวโค้งข้ามเย็น หายไประหว่างหลังคากับขอบคืนที่ขยับ ในเมืองเบื้องล่าง พ่อค้าผ้าพับผืนไหมย้อมบนโต๊ะ ม้วนให้เรียบใต้ตะเกียงที่ทอดเงานมากกว่าแสง บนขั้นที่ถูกดินฟ้าอากาศกัด หม้อใบองุ่นอัดรอให้ถูกนำเข้าสำหรับมื้อเย็น ไม่ถูกแตะ รสลึกขึ้นเมื่อเย็นเย็นลง ฟ้าเบื้องบนถือน้ำหนักของฟ้าร้องไกล พายุเคลื่อนช้าข้ามขอบฟ้า การมาของมันไม่แน่นอน คำสัญญาของมันไม่สมบูรณ์
ในความเงียบของห้องเล็ก จดหมายพักบนโต๊ะ แต่ละบรรทัดระวัง ปากกาถูกวางก่อนประโยคสุดท้าย หน้าต่างเปิดสู่อากาศคืน และม่านเคลื่อนด้วยความเงียบเดียวกับที่เติมช่องระหว่างคำที่พูด บนชั้น นวนิยายนักสืบที่บุบนอนไม่ถูกเปิด เรื่องของมันหยุดที่ฉากที่คำตอบลอยอยู่พ้นมือ บนขาตั้ง แก้วเซรามิกนั่งเย็น ไอน้ำไม่ลอยอีก รอให้ผู้ดื่มกลับ
คุณเดินใต้ประกายสุดท้ายของสนธยา ให้ความเงียบลงตัวโดยไม่ต้องการคำตอบได้ หากคุณมีจดหมายที่ไม่ได้ส่ง สอดมันใต้น้ำหนักของหนังสือเก่า ทิ้งไว้สำหรับอีกคืน คุณอาจชงชาหนึ่งถ้วยและดื่มช้าใกล้หน้าต่าง ให้อากาศพาความคิดของการสนทนาที่ยังไม่จบไป หรือเพียงพับผ้าห่มนุ่มที่ปลายเตียงขณะฟังการแตะแรกของฝนบนหลังคา
สีนำโชควันนี้คือน้ำเงินเที่ยงคืน
Lucky Color: MidnightBlue — #191970ยืนอย่างเงียบในความเงียบ คำตอบมาอย่างนุ่ม หากมาเลย