สองร่างยืนในครัวเช้า ไม่มีใครเอื้อมมือของอีกคน หน้าต่างเปิด อากาศใกล้ หนักด้วยกลิ่นดินหลังพายุคืนที่แล้ว บนโต๊ะ แอปเปิลนั่งในที่ที่มันหล่นจากชามผลไม้ ช้ำด้านหนึ่ง แต่ละคนมองอีกคนราวกับผ่านกระจก ใกล้เพียงนั้น ไกลเพียงนั้น แม้คำที่ก่อบนริมฝีปากก็ดูเหมือนละลาย ไม่จบ ราวกับความเงียบระหว่างพวกมันหยั่งราก
ในเมืองเก่า ใต้สะพานโค้ง พ่อค้าจัดเครื่องเทศเป็นกองระวัง เปลือกอบเชยม้วนดั่งจดหมายลับ กองข้างผลทับทิม ผิวหนา ขม สัญญาบางสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เบื้องล่าง เปลือกแตกใต้นิ้วหัวแม่มือ เป็นเสียงคุ้นในตลาดแปลก ภายใน เมล็ดวาว เป็นกลุ่มใกล้ แต่แต่ละเมล็ดถูกหุ้มและไม่ถูกแตะโดยอีกเมล็ด ส่องในห้องแยกของมัน นานมาแล้ว ในสนธยาของตลาด คนรักหยุดข้างถังเชอร์รี เก็บผลไม้โดยไม่พบสายตากัน บ่าปัด เจตนาอ่านไม่ได้
บนลาดภูเขาไกล เถาม้วนรอบหินโผล่ ยึดแน่นต่อลม พวงของมันห้อยหนัก ปั้นด้วยเดือนของแสงแดดและน้ำค้างแข็งฉับพลัน ในปลายฤดูร้อน ชาวนาเก็บเหล่านี้ เปื้อนมือขณะน้ำซึมเข้าเส้นของผิว ที่ขอบไฟ พวกเขาบีบผลไม้ เงียบและสม่ำเสมอ การเคลื่อนชำนาญแต่ไม่เคยแบ่ง เพลงเก่าเล่าว่าเหล้าองุ่นแรกถูกทำไม่ใช่ในความยินดี แต่ในความโหยหา ถ้วยหนึ่งริน ไม่เคยลิ้มร่วมกัน ภาชนะถูกทิ้งที่ธรณีประตู เป็นเครื่องบูชาที่อีกคนจะพบเมื่อผู้ให้จากไปแล้ว
ในป่าเหนือไกล กวางเดินผ่านพง หยุดที่ใบไม้ร่วงที่เห็ดดันขึ้นหลังฝน ในมอส กิ่งซูแมกปัดสีข้างของมัน กรวยของมันทำให้ผงในอากาศ ครั้งหนึ่ง นักล่าดูขณะสัตว์สองตัววนกัน ไม่มีตัวใดยอมพื้นที่ สนธยาปิดเข้ามา เขากดใบมีดลงชิ้นหนังเก่า เป็นเครื่องมือที่ส่งต่อ ด้ามมืดจากการใช้หลายปี เครื่องมือรออยู่บนชั้น มีรอยของมือที่ทำมัน รอคำที่ไม่เคยลงเต็ม
บางคืน ลมพัดจากทะเลทราย หนาด้วยคำสัญญาของฝนที่ไม่ถึงพื้น มันผ่านทุ่งที่บีทรูตรอดใต้ดิน รูปซ่อน ความหวานไม่รู้จนกว่าจะถูกขุด ในบ้านไร่ โหลของถนอมนั่งไม่ถูกเปิด ตราไม่แตกบนชั้นห้องเก็บ ฉลากจาง แต่ปียังอ่านออก ปีที่ใครสักคนหวังว่ารสจะถูกแบ่ง โหลรอ ดื้อในความเงียบ ราวกับถือความลับที่มันกลัวจะพูด
วันนี้ คุณอาจกดเมล็ดระหว่างนิ้ว ให้น้ำของมันเปื้อนผิว คุณจัดเชอร์รีในชาม รอดูว่ามีใครเอื้อมผลหนึ่งข้างคุณหรือไม่ พิจารณาทิ้งของขวัญเล็กบนธรณีประตู หรือหยิบเครื่องมือที่เป็นของคนอื่น รู้สึกด้ามที่สึกเรียบจากมือของพวกเขา
สีนำโชควันนี้คือแดงเข้ม
Lucky Color: DarkRed — #8B0000เลือกสิ่งที่คุณจะเปิด และสิ่งที่คุณจะทิ้งให้รอ
ท่าทางที่ไม่ได้พูดยังปั้นวันได้