ในหุบเขาใต้กิ่งต้นหลิว สองร่างยืนด้วยมือที่เกือบแตะ ช่องว่างระหว่างพวกเขาเป็นความเงียบนุ่ม เบื้องบน เมฆลอย ด้านล่างรับน้ำหนักของฝนที่ยังไม่ตก คนรักในชั่วขณะนี้ไม่ได้ถูกผูกด้วยการรวม แต่ถูกแขวนด้วยความลังเล คำของพวกเขาเป็นหินในปาก เรียบและแข็ง ไม่เคยกระโดดไกลข้ามผิว สวนรอบพวกเขาอุดมด้วยต้นหม่อน ผลสุกยามเย็น เปื้อนนิ้วของผู้ที่กล้าเก็บ แต่ไม่มีใครก้มชิม พอใจที่จะดูผลไม้หล่น โดยไม่ถูกรบกวน
ในครัวโบราณ ครกยืนกับสาก ทั้งคู่สลักจากหินบะซอลต์ หนักและทึบ ที่นี่ ครอบครัวบดเครื่องเทศในความเงียบก่อนรุ่ง เสียงสะท้อนในห้องที่ความลับรวมที่มุม ในขณะเหล่านี้ บ้านหายใจในจังหวะช้าที่วัด ดูดความอบอุ่นของเตาที่ไหม้ต่ำผ่านชั่วโมงที่ยาวที่สุด ถ่านหิน ที่กองในตะกร้าข้างประตู สัญญาความร้อนแต่ยังไม่ถูกแตะในเตาไฟ รอการตัดสินใจที่จะจุดมัน เช่นกัน คนรักรอ ยืนข้างไฟของตนเองที่ไม่ได้จุด
บนถนนไกล พ่อค้าครั้งหนึ่งเดินทางในกองคาราวานใต้พระจันทร์ใหม่ เหนือพวกเขา ฟ้ากดใกล้ และโลกดูไม่มีที่สิ้นสุด อูฐของพวกเขาบรรทุกหีบลงรักที่เต็มด้วยแท่งหมึก มีค่าเพราะความลึกและความคงทน อาลักษณ์รอในแสงตะเกียงเพื่อสมบัติเหล่านี้ โหยหาที่จะวางคำสัญญาและความขุ่นเคืองลงกระดาษหนัง คำที่หมายจะสะพานระยะทางแต่ถูกยั้งด้วยมือที่สั่น กระปุกหมึกยืนพร้อม แต่บ่อยครั้งพู่กันลอย การขีดแรกไม่เคยถูกทำ จดหมายที่ไม่ได้เขียน สัญญาที่ไม่ได้ลงนาม คำปฏิญาณที่พูดเพียงในใจ นี่คือรูปที่ความไม่ตัดสินใจใช้เมื่อคืนทอดยาว
นอกเมือง หน้าผาภูเขาไฟสูงเหนือคลื่น หน้าของพวกมันเป็นทางด้วยสายแร่แก้ว ในเงาเหล่านี้ รากของต้นชะเอมดันลึกลงดินที่ซ่อน ดึงกำลังจากสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่เห็น ที่นี่ เรื่องเก่ากล่าว คนรักที่ถูกแยกด้วยสถานการณ์สลักชื่อลงเศษหินออบซิเดียน ความลับถูกปิดผนึกในแผ่นดิน หินเองคมกว่าความทรงจำ ตัดหรือปกป้องได้ ขึ้นกับมือที่ถือ สำหรับบางคน เศษเหล่านี้เป็นของแทนที่ซ่อนในกล่องซีดาร์ ไม่เคยถูกเปิดเผย สำหรับคนอื่น พวกมันเป็นเครื่องรางที่สวมที่ลำคอ ขอบเป็นเครื่องเตือนของการเลือกที่ไม่ได้ทำ
ในตำนานดินฟ้าอากาศ ความเงียบก่อนพายุถูกรู้จักเป็นชั่วโมงของอีกา เมื่อแม้ลมกลั้นหายใจ หน้าต่างถูกปิดบานเกล็ด ประตูถูกกลอน และในตรอกแคบ แมวจรจัดม้วนชิดหม้อปล่อง เงาของพวกมันกลืนเข้าคืน โลกรวบรวมตัวเอง พร้อมบนธรณีประตูของการเคลื่อน แต่ไม่ขยับ ในการหยุดเช่นนี้ คนรักและคนแปลกหน้าเหมือนกันฟังสิ่งที่จะมาต่อ ไม่แน่ใจว่าฝนจะตกหรือผ่านไปโดยไม่ถูกพูด
คืนนี้ คุณอาจดึงครกหินบะซอลต์จากชั้น บดเมล็ดโป๊ยกั๊กด้วยความดูแล ให้จังหวะของสากทำให้ความคิดที่พันกันเรียบ ในแสงครึ่ง จดหมายอาจถูกเริ่ม เขียนด้วยเจตนาเงียบแม้ยังไม่ส่ง หรือเดินในสวนยามเย็น ผลหม่อนที่ร่วงอาจถูกรวบในผ้า มือเปื้อนชั่วขณะจากการเก็บเกี่ยวที่เงียบ เมื่อลมพัด หน้าต่างเปิดได้พอให้รับกลิ่นฝนไกล สัญญาการเปลี่ยนแปลงไม่ว่าคนจะพร้อมหรือไม่
สีนำโชควันนี้คือดำ
Lucky Color: Black — #000000แม้ในความเงียบ บางสิ่งในโลกก็รวบรวมกำลังของมัน
ให้ความลังเลกลายเป็นรูปเงียบของการรอ อุดมด้วยคำสัญญา