ดำ

หมอกรวมตามตลิ่ง ห่อกกและหินในความเงียบที่ลึกกว่าการหลับ บนทางโคลน รอยอุ้งเท้าเลือน แยกไม่ออกแล้ว สัตว์หนึ่งไม่ต่างจากอีกตัว ชื่อของพวกมันสูญแก่ราตรี ท้องฟ้าเบื้องบนเป็นโดมที่ไม่มีดาว เป็นห้องนิรภัยที่ไม่คืนอะไรแม้ประกายจางที่สุด ข้ามน้ำ สะพานเก่ากลายเป็นความทรงจำ ไม้ของมันถูกอากาศหนาและความเงียบของกระแสที่มองไม่เห็นกลืน ในชั่วโมงนี้ ตะเกียงธรรมดาสะดุดและจาง เปลวอ่อนของมันถูกทำให้กลวงด้วยน้ำหนักของสิ่งที่เห็นไม่ได้

ในโลกโบราณ มีเรื่องเมล็ดที่หลับผ่านฤดูหนาวที่ยาวที่สุด เมล็ดมะกอกที่ไหม้เกรียม ที่ฝังใต้เถ้าของเตา รอฤดูใบไม้ผลิที่อาจไม่มา บนที่สูง ดินภูเขาไฟถือเศษของเมืองที่หายใต้เมฆเขม่า เสาล้ม ถนนถูกลบ เหลือเพียงชิ้นให้มือที่อดทนค้นพบ ที่ปากบ่อ ฝาที่หลอมจากเหล็กซ่อนความลึกจากตาที่ไม่ระวัง เชือกหายขณะมันลง และถังกลับมาเย็น พาน้ำที่มีรสหิน

ภายใต้การปกคลุมของอีกคืนที่ไม่มีพระจันทร์ ชาวประมงทอดแหลงในน้ำที่ผิวเป็นแผ่นเดียวไม่แบ่ง ไม่มีนัยของระลอกหรือการสะท้อน ตามชายฝั่ง นกกาน้ำตากปีก เหมือนรูปปั้นบนท่าที่มันด้วยน้ำมันดินที่ดึงจากชั้นของป่าโบราณ ในบ้าน ผ้าไหมชิ้นหนึ่งนอนพับที่ก้นหีบซีดาร์ ผิวของมันรับรูปของสิ่งใดที่กดทับ ช่างรองเท้าทำงานที่ม้านั่งด้วยตอเทียน ปัดยาขัดข้ามหนังจนมันวาวด้วยความทรงจำของฝนบนหินชนวน

เมฆรวมเหนือไร่ขณะพายุเข้าใกล้ ปิดขอบฟ้า เสียงระฆังไกลถูกกลบ เดินทางผ่านอากาศหนาจนมีเพียงสิ่งที่ใกล้ที่สุดที่ยังแน่ นักบวชในอารามภูเขาเขียนบทของพวกเขาลงกระดาษที่ทำจากเปลือกหม่อน ตัวอักษรหายเข้าสู่ลายเมื่อตะเกียงวูบ ในครัว คนครัวบดพริกไทยด้วยครกหินแกรนิต เศษปล่อยกลิ่นที่คม เป็นดิน และดื้อ บนเตา หม้อถั่วเคี่ยว เปลือกของมันยังอยู่ ถือคำสัญญาของการหล่อเลี้ยงผ่านเวลาที่ขัดสนไว้ข้างใน

ที่ทางแยกที่ทุกทิศดูเหมือนกัน นักเดินทางหยุด ตามเส้นของขนนกกาที่ร่วงท่ามกลางพุ่มหนาม ขนนกเป็นเครื่องหมายที่ทิ้งไว้โดยใครคนหนึ่งที่ผ่านมาก่อน หรือบางทีโดยลมเอง ทางเหนือไกล ดินทุนดราถือความทรงจำของกระดูกแมมมอธและรากของสนแคระ ทั้งหมดจมต่ำกว่าระยะของแสงวันครึ่งปี ที่ขอบหมู่บ้าน ช่างตีเหล็กจุ่มเหล็กของเขาในน้ำมัน ไอลอยเป็นเมฆเร็วและเงียบขณะโลหะเย็น

คืนนี้ คนหนึ่งอาจนั่งข้างหน้าต่างแล้วเขียนความลับบนแผ่นกระดาษ แล้วพับเข้าซองและสอดเก็บ อีกคนอาจบดกาแฟ ปล่อยให้กลิ่นทำเครื่องหมายการผ่านของชั่วโมงก่อนรุ่ง คนหนึ่งอาจถูรองเท้าด้วยเศษผ้าเก่า ทำงานจนรอยครูดที่ถูกลืมถูกลบ หรือเพียงเดินตามถนนที่ไม่มีไฟ ปล่อยให้เสียงของราตรีนำแต่ละก้าว

สีนำโชควันนี้คือดำ
Lucky Color: Black — #000000ขอบของราตรีเป็นการเริ่ม ไม่ใช่จุดจบ
สิ่งที่ซ่อนถือเมล็ดของการกลับ