Güneş düz durduğunda bu, öğle vaktinden kalan bir mirastır; kenarları bulanmış olabilecek bir dünyaya tutarlılığın dönüşü. Kartın sahnesinde bir çocuk küçük bir atın üzerinde kolları açık ileri gider, hepsi gün ışığının açıklığına gömülüdür: yarı görülen bir şey yoktur, gölgenin gizlediği bir şey yoktur. Arkadaki duvar sağlamdır, kutsal alanı belirler; ayçiçekleri düzenli sıralar halinde yükselir, yüzleri yukarıdaki parlayan bütünlüğe dönmüştür. Her taş ve her taçyaprak şimdi ayırt edilebilir bir sınıra sahiptir.
Bu ışık yerinden zihin, dünyanın kenarındaki güney korularına döner. Eski ağaçların budaklı gövdeleri kayalık toprakta kök salmıştır; dalları, sıkılan yağı bir zamanlar kralları mesh eden ve hastaları iyileştiren meyveyle ağırdır. Fenike gemi batıklarından çıkarılmış küpler vardır, mühürlü ve ağır; her biri yüzlerce soluk, uzun çekirdekli meyvenin emeğini içinde taşır. Presin kendisi bir tekerlek ve bir levhadır, dönerken gıcırdar; biçenlerin elleri lekeli, derileri kırışık, koku güneşin ısıttığı avlularda keskindir.
Bu ağaçlardan söz etmek, antlaşmalara kurutulmuş barıştan da söz etmektir: gergin toplantılarda uzatılan bir dal, barış ya da teslim için bir nişan, ama zafer için de, atletlerin ya da fatihlerin taçlarına örülünce. Akdeniz'in ılık öğleden sonrasında bir balıkçı yemek için durur, ekmek böler, meyveyi başparmağı ile işaret parmağı arasında ezer; öğün, evinin taşlarını yalayan deniz kadar sade ve kalıcıdır.
Evde salamura küpleri serin raflarda durur. İçindeki meyve, yeni başlangıçlardaki sunular için küpten çıkarılır. Aynı sıkılmış sıvıya batırılmış bezler yaraları temizler ve tahtayı parlatır, her özen ediminde güneşin ve toprağın anısını taşır. Mutfaklarda taş havanlar meyveyi ezmeye öğütür; kilerlerde yağ, geceyi aydınlatsın ya da yorgunun alnını mesh etsin diye bekler. Böyle bir ağaç dikmek zamanla bir antlaşmadır; meyve ancak yıllarca bakımdan sonra verir, sonra da ömürler boyu.
Havada bile işaretler okunur: rüzgâr dalları sallayıp küçük, sert meyveyi ayak altına saçınca daha kuru günleri ve açık gökleri haber verir. Dağ köyleri baharın ilk tomurcuklarını bekler, ardından bolluk ve bütünlük geleceğini bilir. Eski presin sessiz durduğu yerlerde insanlar hâlâ yaprakların altında toplanır, sırtları serin taşa dayalı, konuşup haber paylaşır; kahkahaları parlak öğleye taşar.
Bugün bir avuç meyveyi ılık suda demleyip güneşin taştan ve yapraktan geçirdiğini tadabilirsiniz. Eski hasatların emeğini hatırlamak için ellerinize bir damla yağ sürebilirsiniz. Budaklı, alçak ağaçların olduğu yerde dışarı yürüyün, dayanıklılıklarını ve gölgelerini not edin. Masanıza küçük bir kap koyun, meyve ya da dallarla dolu, yerinizi huzurlu ve bütün diye işaretlesin.
Bugünün şans rengi zeytin.
Lucky Color: Olive — #808000Işık açıklığa kavuşturur; eski armağanlar sürer.
Çizgileriniz yerine gelsin.