Bir yaprak çelengi dans eden figürü çevreler. Adımı hafif, emin ve zariftir. Belindeki kurdele bir devreyi kapatırken dört canlı varlık köşelerde durur, kararlı ve dikkatli. Kartın sınırı bir duvar değildir. Diri bir kenardır. Dallar ve tamamlanmanın sessiz ritmiyle işaretlenmiş bir geçit. Burada dünya, kadim ormanların sessizliğinde hazırdır. Sonların başlangıç doğurduğu, her şeyin zaman ve büyüme ile örüldüğü yer.
O ormanların göbeğinde hava serindir, reçine ve nemli balçık kokusuyla zengindir. Uzun gövdeler antik katedraller gibi yükselir. Taçları tepede birleşir, benekli güneş ışığını içeri alan bir çatı kurar. Eski Avrupa ormanlarında avcılar ve toplayıcılar dikkatle hareket eder, kayın ve meşenin köklerinde mantar toplar, şafakta yaban sarımsağı devşirirdi. Daha doğuda Rus inziva evlerindeki keşişler, ladinlerin sık duruşunun yanında dualarını okurdu. Cüppeleri devrilmiş kütüklerin çevresine kıvrılan eğreltilere sürtünürdü. Kuzey Amerika'da geniş yapraklı ağaçlar ve her dem yeşiller Apalaş uzanışlarında birbirine örülür. Gölgeleri tilkilere ve geyiklere yurttur. Ormanın merkezinde yaşayan bilgeliğe dair kuşaktan kuşağa geçen hikâyelere de.
Bu ormanlar miti ve âdeti biçimlendirmiştir. Antik Yunanistan'da defne dalları yenenleri taçlandırırdı. Tamamlanmış yolculukların ve kazanılmış onurların diri işareti. Karpatlardan Alplere çobanlar ve köylüler uzun süredir ot ve dal toplar, şenlik zamanında onları çemberlere örer, bir yılın kapanışını ve sonrakinin açılışını işaretlerdi. Batı Afrika'da, yükselen devlerin sığınağının altında aileler kola cevizi ve yaban yer elması toplar. Her yağmur mevsiminde kendini yenileyen bir toprağın armağanları. Japonya'da orman sessiz bir yoldaştır. Sedir koruları tapınakları çevreler, yerli halk kâğıt duaları ince dallara bağlar, kadim gölgede duran ruhlara güvenir.
Ticaret ve zanaat hep ormanın sessiz düzenini izlemiştir. Oduncular tapınaklar ve evler için kiriş biçer, otacılar şifa çayları için yaprak ve kozalak kuruturdu. İskandinavya atölyelerinde oymacılar huş ve kızılağacın düşmüş dallarından çanak ve kaşık yapar, büyümenin sabrını onurlandırırdı. İskoç Yaylaları'ndan Balkanlar'a evlerde insanlar basit bir öğün için yaban yeşilliklerini haşlar ya da şans ve yenilenme için kapının üstüne köknar dalları asardı.
Bu koruların içindeki hava başlı başına bir âlemdir. Yağmurdan sonra toprak parlar, her yaprak titreyen bir damla tutar. Baharda özsu yükselir, alt kat meşgul böceklerle vızıldar. Sonbahar ise iğnelerin yavaş savruluşunu ve her adımı yastıklayan yumuşak, kokulu döküntüyü getirir. Kış örtüyü susturur, ama hayat altta bekler. Çözülme gelir gelmez yeniden başlamaya hazır. Kurdele hiç gerçekten bağlanıp bitmez. Sonraki mevsim, sonraki dans için ilmiklenir.
Bugün bir kişi yakındaki bir parkta yüksek dalların altında sessizce adım atabilir ya da mutfak masasına bir kâseye koymak için bir avuç ot dalı toplayabilir. Yaban yeşillikleriyle basit bir öğün hazırlanabilir. Ya da yenilenmenin işareti olarak kapının üstüne asmak için taze dallardan bir halka örülebilir. Bu yollarla döngü onurlandırılır ve ormanların sessiz gücü eve gelir.
Bugünün şans rengi orman yeşili.
Lucky Color: ForestGreen — #228B22Bırakın derin ormanların ruhu sizi ileri götürsün.
Kadim koruların huzurunu yüreğinize yakın taşıyın.