Defne yapraklarından bir çelenk havada yay çizer. Uçları neredeyse buluşur, içinden yalnız bir dansçının zarifçe geçtiği oval bir kapı kurar. Kolları açık, dört canlı varlıkla çerçevelenmiştir. Her biri köşesinden bakar: aslan, boğa, kartal ve melek. Onlar, dünyanın dört kenarının sessiz bekçileridir. Onun hareketinin içinde devre tamamlanmaya yaklaşır. Bir kurdele bekler, düğümsüz, kutlama ve kapanış için bağlanmaya hazır. Çevresinde dünyanın yolculuğu haritalanmıştır. Dağları aşan yollar, kıvrılan ırmaklar, tarlaların ve ormanların üstünde kemerlenen gök.
Uzun zaman önce, uygarlığın kıyısında, bir yolculuğun sonunda ağaçların çevresine kurdeleler bağlanırdı. Bağlama sözleri mühürler, güvenli dönüşleri hatırlardı. Bir kentin göbeğinde bir pazar tezgâhı, yolun kendisinden daha eski meyveyi sergiler. Elmalar, tanıdık bir parıltıyla parlayan kabuklarıyla, yarılmış narların yanında yığılmıştır. Her mücevher gibi tane vaatle ışıldar. Tacirin terazisi, örgü sepetlerde yüksek yığılmış kiraz salkımlarını tartarken eğilir. Sofralara ve mutfaklara gideceklerdir. Yakında yıpranmış tahta bir araba, şafakta koparılmış domateslerle istiflidir. Hâlâ toprak ve asma kokusu taşır. Bahçelerden ve korulardan toplanan bu meyveler aynı varışa gelir. Eller beslenme için sikke değiş tokuş ederken kapanan devreler.
Dört canlı varlık, bilinen dünyanın nişaneleri, yüzyıllar açılırken izlemiştir. Tarlalarda gelincikler esintide sallanır. Taçyaprakları savaşları ve zor kazanılmış barışın anısını hatırlatır. Antik yollar boyunca sancaklar kent kapılarının üstünde, surlarda ve yürüyen alayların ellerinde açılır. Yolcuların dönüşünü işaretler. Mutfaklardan bir yahni tenceresinin düzenli kaynaması aileyi ve dostları sofraya çeker. Biber ve baklayla köpüren bir tencere. Kokusu, toplama yolculuğunun tamamlandığına işarettir. Bir çaydanlık ıslık çalar, çay yapraklarının üzerine dökülmeye hazır. Sapı kullanmaktan parlatılmıştır, her evin sabitidir.
Akdeniz'in kıyısında amforalar bir zamanlar bağların hasadını tutardı. Salkımlar sıkılır, suyu daha kalıcı bir şeye dönüşür, ziyafetlerde toplananlar arasında paylaşılırdı. Uzak kuzeyde sonbahar konserve ve saklama işini getirir. Eller yemişleri kavanozlara kaydırır, ilerideki soğuk aylar için tatlılığı mühürler. Tropik ormanlarda kuşlar yaprakların arasından çakar. Tüyleri parlar, tohum toplarlar, yağmur mevsimi kapanırken yuva kurarlar. Her iş, kurdele bağlamak, yemek pişirmek, bolluğu saklamak, bir eşiği işaretlemek, kutsal kılınmış sonlardan söz eder. Yeni bir yol açılmadan önce atılan son düğüm.
Bugün bir kişi mutfak tezgâhına bir kâse çilek koyabilir, sabah yulafına bir avuç kuru kızılcık serpebilir ya da tamamlanmanın işareti olarak bir kitabın sayfalarına ipek bir kurdele sıkıştırabilir. Eski bir uygulama sürer: şans için bileğe bir ip bağlamak ya da güne adım atmadan önce cekete bir çiçek iliştirmek. Devrenin kapandığını ve vaadin yenilendiğini sessizce kabul ederek. Canlı varlıklar, aslan, boğa, kartal, melek, izler ve hatırlar. Başlangıçları sonlara bağlayan bağı tanık tutar.
Bugünün şans rengi kırmızı.
Lucky Color: Red — #FF0000Bir kurdele bağlanır; çember tamamlanır.
İleriye dünya sizi karşılar.