Kartta bir yaprak çelengi, dansın ortasındaki bir figürü çerçeveler. Kollar ve bacaklar ölçüde hareket eder, zariftir. Aslan, boğa, kartal ve melekle çevrilidir. Her biri tamamlanmış bir yolculuğa tanıklık tutar, dansçının çevresinde bekçi ve vakanüvis olarak döner. Çelenk bir kurdeleyle bağlanmıştır. Varışın ve bir döngünün yerine gelişinin işareti. Dansçının duruşu hafif ve zariftir. Sanki havanın geniş ve sonsuz olduğu, göğün ucu bucağı olmadan gerildiği bir yerde hareket ediyordur.
Uzun zaman önce yolcular yukarı bakıp günü tepedeki berraklıkla tartardı. Kentler arasındaki açık yerlerde çobanlar ve hacılar havada işaret izlerdi. Tepedeki kubbe parlak ve lekesiz olduğunda yola çıkmanın ya da dinlenmenin zamanı geldiğini bilirlerdi. Akdeniz limanlarında denizciler bulutsuz bir açıklığın altında günlerce beklerdi. Yelkenler gevşek, havanın sabit duracağına güvenerek. Tepedeki gök bir lütuf olurdu. Devrelerin kapandığına ve yolculukların güvenli limanlarda bittiğine söz.
Eski hikâyelerde açık gök, dünyalar arasında bir örtüdür. Tanrılar ışık merdivenlerinden iner, ötücü kuşlar ona yükselir, ölümlüler ile ölümsüzler arasında haber taşır. Dansçı hafif ve zarif adım atar. Dağ geçitlerinden görülen geniş kubbenin ya da öğle bahçelerinin üstündeki yumuşak kemerin üzerindeymiş gibi. Tapınaklarda kubbeler aynı tonda boyanır. İçeride diz çökenlere gökleri hatırlatmak için. Tamamlanmış bir devre hissi, kıvrık tavanlarda, güne açılan göz penceresinde yankılanır.
Bu berraklıkla tanınan bölgeler vardır. Hava rüzgârla süpürülüp temizlenir, ufuktan ufka hiçbir şey açıklığı kesmez. Tibet yaylasının yükseklerinde dua bayrakları, mesajları göklere kalksın diye bağlanır. And yükseklerinde çocuklar uçurtmalarla koşar. İpler gergin, umutlarını taşıması için yukarıdaki açık erişime güvenirler. Ege adalarının üzerinde balıkçılar sessiz koylarda ağlarını onarır. Tepedeki enginlik suya yansır, başka bir günün bolluğuna işaret.
Yıpranmış aletler çiftlik kapılarının yanında ve kent balkonlarında durur. Sulama kapları, yağmuru tutmak için dışarı bırakılmış porselen çanaklar, sabahı içeri almak için yana çekilmiş perdeler. Kuşaklar boyu bu nesneler gündelik karşılamanın parçası olmuştur. Yüzeyleri yukarıdan süzülen ışığın anısını tutar. Fırtınalardan sonra pencereler ardına kadar açılır, taze hava içeri yuvarlansın diye. Hem başlangıçların hem sonuçların vaadini getirerek. Çocuklar yüzlerini cama bastırır, kırlangıçların döndüğü ve çember çizdiği açık boşluğu izler.
Devre kapanır: çelenk bağlanmıştır, gök sonsuz gerilir ve dört tanık onayla başını eğer. Bu gün, böyle bir enginliğin önünde sıradan olan törensel olur. Öğlede dışarı adım atıp dosdoğru yukarı bakılabilir, sessiz güvence hissedilir. Bir sürahiyi suyla doldurup pencerenin yanına bırakın, açık gök içinde yansısın. Çamaşırı açıkta kuruyabileceği yere asın, yüzyıllardır yapıldığı gibi, havayı onurlandırarak. Uzaktaki bir dosta mektup yazın. Aranızdaki mesafenin aynı yumuşak açıklıkta tutulacağına güvenerek.
Bugünün şans rengi gök mavisi.
Lucky Color: SkyBlue — #87CEEBDerin nefes alıp dünyanın tamamlanmış hissetmesine izin vereceğiniz bir gün.
Çember tepede usulca kapanır.