เทา

ม้ารอที่ขอบแม่น้ำเกราะของมันทื่อด้วยฝนเก่า ธงห้อยอ่อนไม่มีลมจะพาเครื่องหมายไปข้างหน้ามงกุฎที่หมายจะถูกยอมจำนนยังถูกกำในมือที่สวมถุงมือ ร่างหนึ่งจะลุกแต่โคลนกลืนรองเท้าบูตของพวกเขาและโลกกลั้นลมหายใจที่เขตระหว่างวันกับสิ่งที่ปฏิเสธจะรุ่ง ในความเงียบนี้โลกไม่อยากปล่อย

เลยแม่น้ำหินของอารามที่พังนั่งหนักด้วยความทรงจำของผู้ที่จะไม่จากแม้หลังจากระฆังดังครั้งสุดท้าย มอสเต็มรอยร้าว กำแพงเป็นริ้วด้วยร่องรอยของปีที่ไม่มีคำอธิษฐานลอยนอกจากหมอกเช้า แต่ละกษัตริย์ที่สูญแต่ละนักบวชที่ล้มค้างนานเกินเรื่องของพวกเขาหลบในซอกไม่เคยละลายเสียทีเดียว มีความสบายในการยืนหยัดของพวกเขาแต่อากาศอับขึ้น

ในเมืองที่คนขุดแร่สร้างชายครั้งหนึ่งเดินกลับบ้านด้วยเขม่าในกระเป๋าและรสเหล็กบนลิ้น พวกเขาพาเครื่องมือค้อนที่สึกดีกรวดจากชั้นลึกเปราะเหมือนกระดูกเก่าผ่านแถวหลังคาหินชนวนที่กันฝนแต่ไม่กันความเงียบที่มาเมื่อสายแร่หมด โลหะที่ครั้งหนึ่งเปล่งหมองในลิ้นชักถูกเก็บไว้เพราะน้ำหนักหากไม่ใช่เพราะการใช้ รุ่นค้างในห้องเหล่านี้เสียงของพวกเขาลากเหมือนควันปล่องในเช้าฤดูหนาว

ฟ้าฤดูหนาวกดต่ำกับแผ่นดินกักตะวันไว้ที่ขอบฟ้าและทำให้ถนนลื่นด้วยฝนปรอยบางที่ดื้อ ไม่มีอะไรแข็งตัวแต่ก็ไม่มีอะไรละลาย ในอากาศนี้กิ่งหยดและทุ่งพักรอความอุ่นที่ไม่มา วันยืดไม่ขาดราวกับเวลาเองทำชั่วโมงถัดไปหาย ที่ใดที่หนึ่งหญิงชราตั้งกาบนเตาผ้าคลุมของนางมีกลิ่นไลเคนและยาสูบจางจากเย็นที่ใช้ริมเตา นางจำเรื่องที่พ่อเล่าถึงพายุเมื่อแม้แกะก็เงียบและมีเพียงลมเฝ้ายาม

ในลิ้นชักครัวช้อนด้ามสึกพักข้างกุญแจที่ไม่เข้าล็อกใดอีกต่อไป สมุดบัญชีซีดนั่งด้านหลังหน้าม้วนด้วยความทรงจำของหนี้และคำสัญญา บนโต๊ะชามเห็ดบางดอกเก็บจากขอบป่าชื้นรอมื้อเย็น แต่ละดอกไม่ใช่ทั้งมีชีวิตและตายกุมน้ำหนักของช่วงระหว่าง

โลกลังเลเกาะสิ่งที่จะไม่รับใช้วันใหม่ มงกุฎเก่ามีค่าน้อยกว่าความหวังของรุ่งอรุณแต่มือจะไม่ปล่อยมัน มีปัญญาในการรู้ว่าเมื่อใดจะปล่อยแต่นิสัยเหมือนหินที่ผ่านแดดฝนใช้เวลาของมันเองในการคลายการจับ

วันนี้เดินใต้ฟ้าครึ้มและฟังสิ่งที่จะไม่เคลื่อนต่อ วางของที่ระลึกที่ความหมายผ่านไปแล้วหรือแบ่งซุปที่ทำจากเห็ดที่เก็บในความเงียบ เขียนบรรทัดสุดท้ายในสมุดบัญชีแล้วปิดมันเชื่อว่าเพียงพอแล้ว

สีนำโชควันนี้คือเทา
Lucky Color: Gray — #808080ประตูบางบานมีไว้เพื่อปิด เช้ามาถึงแม้คุณจะไม่เฝ้ามองมัน