ในโลกของจักรพรรดินี สวนแผ่ไปไกล สัญญาความอุ่นและการเก็บเกี่ยวที่รวมภายใต้การดูแลของมือ แต่เมื่อไพ่กลับหัว ระเบียบในพุ่มเหล่านั้นหลุด ไอวี่หนาโดยไม่ถูกตัด ปีนข้ามรั้วที่ครั้งหนึ่งภูมิใจและม้วนรอบด้ามคราดที่ทิ้งไว้ข้ามคืน กลิ่นใบกระวานที่ถูกบดค้างในอากาศ ถูกลืมไปครึ่งภายใต้น้ำหนักของกิ่งเก่า นี่ไม่ใช่ความชอุ่มของกลางฤดูร้อน แต่เป็นความเงียบของดงที่ถูกทิ้งให้ตัวเอง ที่มะกอกหล่นและช้ำบนก้อนหินที่ผ่านลมฝน
ตามลาดในแคว้นที่ถูกลืม สวนผลไม้เก่าหนักด้วยผลที่ไม่เคยถูกเก็บ ดงสูญผู้ดูแล และเครื่องบีบยืนแห้ง ในครัว ขวดมะกอกดองนั่งถูกละเลยที่หลังตู้กับข้าว ฝาปิดแต่ฝุ่นลงบนแก้ว ขนมปังนอนไม่เสร็จบนโต๊ะ ข้างช้อนที่หมองและผ้าเช็ดปากพับที่เปื้อนมื้อเมื่อวาน ครัวเรือนเหนื่อย มุมของมันเต็มด้วยตะกร้าสมุนไพรที่เหี่ยวและเศษของการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงที่แล้ว ทิ้งให้แห้งบนเสื่อทอข้างเตาผิง
เรื่องค้างตรงที่แผ่นดินถูกปล่อยไว้ ชาวนาหญิงครั้งหนึ่งร้องเพลงขณะเธอบีบน้ำมันจากมะกอก มือลื่นขณะเธอทำงานหินโม่เก่า บัดนี้หินเองเย็น และเพลงเป็นเพียงความทรงจำในพลบที่หนา เนิน ที่ครั้งหนึ่งมีลวดลายแถวเรียบ ถูกสานด้วยไธม์ป่าและเงาของแกะที่หลับ ที่ขอบที่ดิน ทหารของศึกที่ถูกลืมครั้งหนึ่งผ่านใต้กิ่งมะกอก รองเท้าเปื้อนโคลนจากฝนที่ซึมเข้าราก ทำให้ดินหนักและช้า ในหมู่บ้าน ตลาดยังเปิด แต่การค้าเงียบ คนขายของชำห่อชีสในใบองุ่น เส้นใบลากแผนที่ของแม่น้ำที่ตื้นลงด้วยปีแห่งแล้ง
อากาศกดลง ฟ้าหนักด้วยกลิ่นฝนที่ไม่เคยมาถึงทีเดียว ในวันเช่นนี้ ทางหินวาวด้วยน้ำมันเก่าที่หกจากโถที่ร้าว เหนียว ฉุน ดึงแตนและสายตาอยากรู้ของแมวจากใต้ระเบียง อากาศหนาด้วยคำสัญญาของสิ่งที่อาจเป็น และความเย็นใต้ต้นมะกอกหนักด้วยการรอ
ในโลกเช่นนี้ การเริ่มใหม่ไม่สว่างหรือทันที มันคือความอดทน การคลายอ่อนของเถาจากเสารั้ว การพลิกดินอย่างระวังรอบรากที่ถูกละเลย การล้างขวดช้าเพื่อเปิดทางให้สิ่งใหม่ คนหนึ่งหยิบผ้าครัวและเช็ดฝุ่นจากขวดมะกอก วางมันที่กลางโต๊ะที่แสงพบได้ การเดินผ่านสวน การดึงไอวี่กลับจากด้ามเสียมที่ถูกลืม คืนชิ้นหนึ่งของระเบียบที่เคยมี ในเย็น แช่ใบกระวานสองสามใบในน้ำร้อน ปล่อยให้กลิ่นลอยและลงบนห้อง ระลึกถึงฤดูที่เก่ากว่า หรือเพียงอัดกิ่งไธม์ป่าระหว่างหน้าของหนังสือ ทำเครื่องหมายวันด้วยคำสัญญาของการดูแลที่กลับมา
สีนำโชควันนี้คือเขียวมะกอกเข้ม
Lucky Color: DarkOliveGreen — #556B2Fปล่อยให้สวนที่ถูกลืมปั้นความอดทนของคุณ
แม้กิ่งที่หนักที่สุดก็ออกผลอีกได้