Deli tam kenarda durur; elinde bir gül, topuğunda küçük bir köpek, yolculuk henüz yazılmamıştır. Adımı hafiftir, neredeyse umursamaz; ufkun ötesinde yatanın peşindedir. Oysa çevresinde olasılığın sessizliği vardır, dünya bekleyişle durulmuştur. Uçurum aşağı düşer, aşağıda bekleyen bilinmezdir, ama her şeyin üstü sessiz ve aydınlıktır. Sanki toprak, ilk gün için yeni giysiler giymiştir.
Eski anlatılarda bir gezginin ilk adımları, kimi zaman dünyanın sessiz bir fırtınayla değiştiği anda gelir. Göğün her ağacı, her çatıyı, her tarlayı yeni kılan bir örtü elediği sabahı düşünün. Dallar başlık giymiş, çitler yumuşamış, toprak temiz yığınlarla nazikçe yükselmiştir. Hava yeni yıkanmış gibi durur; sesler boğuk, ayak sesleri gevrek. Tundradan ya da dağ geçitlerinden geçen yolcular mesafeyi işaretlerle değil, sessiz sonrasında kaç izin yutulduğuyla ölçerdi. Japonya'da şairler tapınak çatılarında ve erik dallarında toplanan sessizliği izler; başlangıç, arılık ve boş sayfa üzerine dizeler yazar. Alplerde ilk geçenler, neredeyse açılır açılmaz silinen patikalar bırakır. Her adım bir inanç edimidir.
Evlerde masaya serilen yalın bir keten, yeni bir şey için sahneyi kurar. Henüz lekesiz bez, ekmeği ve konuşmayı, bir toplanmanın ya da bir öğünün başlangıcını çağırır. Kimileri soğuk bir yıkanmadan sonra deriye yumuşak gelen, ipten yeni inmiş dokuma pamuğa sarınır; yenilenme duygusu hemen gelir. Deli, saflığı içinde, dünyanın yalnız onun için süpürüldüğünü, daha önce gelenlerin izlerinin yumuşak bir örtünün altında gizlendiğini bulabilir.
Ev içi törenlerin ötesinde taşıdığı gül, sabah kırağısı kadar el değmemiştir; taçyaprakları dünün rüzgârıyla ezilmemiştir. Dünyanın dört bir yanındaki bahçelerde taçyapraklar şafakta donmuş çiyin ince bir örtüsünü tutar, ışığı yakalar ama bir dokunuşta erir. Yeniden başlamak için uçup giden bir davettir bu. Yanındaki küçük köpek önden sıçrar, burnunu el değmemiş toprağa gömer, ardından kaybolan bir pati izi bırakır. Yolculukları bozulmamış olanla işaretlenir: ipucu vermeyen, yalnızca her adımın yeni bir şey yazacağı sözünü sunan yerler.
Kış sonunun ilk kardelenleri yumuşamış topraktan çıkar; çan biçimli çiçekleri süren kırağının ağırlığı altında sallanır. Bitki bilginleri de çocuklar da bu çiçekleri selamlamak için eğilir, belirsizliğe ilk atılışın cüretini görür. Eski zamanlarda bu çiçeklerin belirmesi bekleyişin sonu, sessizlikten sonraki ilk yanıt demekti.
Bugün serin bir sabahın sessizliğini içeri almak için pencerenizi açabilir, dünyanın durup yeniden kurulduğunu hissedebilirsiniz. Kahvaltı sofrasını kurmadan önce taze bir peçeteyi ya da havluyu katlayın, elinizle düzleyin. Fırtınadan sonra dışarıda yavaş yürüyün, taze örtüde yumuşak izler bırakın ve her yeni adımda nasıl bulandıklarını izleyin. Bir tencere pirinç haşlayın, buhar yumuşak bulutlar halinde yükselsin; sizinkinden başka hiçbir anlatıyla işaretlenmemiş başlangıçları düşünün.
Bugünün şans rengi kar beyazı.
Lucky Color: Snow — #FFFAFAHer ilk adımı karşılayan örtüye güvenin.
Yolculuk, yolun yazılmadığı yerde başlar.