Genç bir yolcu, toprağın havaya bıraktığı sınırda durur. Ayak parmakları dik bir uçurumun üstünde asılıdır; omzuna bir heybe umursamazca asılmıştır. Elinde tek bir gül durur, ezilmemiş, sabah çiyiyle dolu. Topuklarının dibinde bir köpek fırlar, sıçrar; tüyleri dağınık, gözleri olasılığın yalın sevinciyle parlaktır. Burada geçmiş yoktur, beklentinin yükü de yoktur. Yalnızca başlangıçların sessizliği ve ışıltısı vardır.
Deli'nin dünyasını, işaretlenmemiş yollardan ve ilk adımlardan söz eden nesneler kurar. Elindeki gül gece boyu açmıştır; taçyaprakları yeni bir parşömen kadar yumuşaktır. Eski anlatılarda böyle bir çiçek baharın eşiğinde sunaklara konur, kokusu, keşişlerin ezilmiş ketenden yapılmış yapraklara el yazmaları kopyaladığı manastırların havasında kıvrılırdı. Üst üste konup ciltlenen o yapraklar henüz yazılmamış sayfalardı; bir yazarın ilk çekingen izlerini beklerdi. Uzak diyarlardaki yolcular hazinelerini elde eğrilmiş ketene sarardı. Bu bez bebekleri kundaklamak ve ölüleri örtmek için de kullanılırdı. Nefesin başı ile sonu, bu iki tören de, bütün bölümler çevrilmeden önceki bir duraklamayı, bir anı haber veren bezlerle çevrilidir.
Uçurumun altındaki yer sisle örtülüdür. Dağ dorukları sabah sisine bürünmüştür; dünyanın gürültüsünü boğan, duyuları keskinleştiren türden bir hava. Eski şairler böyle havanın, gün doğumundan önce hava soğuk ve neredeyse sessizken, saflıkla başlayan yolculuklar için bir işaret olduğuna inanırdı. Çobanlar bir zamanlar sürülerinin buhar kümelerine karışıp görünmez oluşunu izler, kuzuların basacak yer bulacağını mı, yoksa görünmeyene mi düşeceğini bilemezdi. Bu hava bir nefes çağırır. Gözler, dönen nemin içinde saklı biçimleri arar.
Kuzey kıyısı boyunca kimi kasabalarda ekmek şafakta yoğrulur, pişirilir; içi açılınca buhar ve sıcaklık görünür. Bir çocuğa uzatılan ilk dilimde kabuk parmakların altında yumuşar; o dilim, yapıldığı saat kadar yalın ve temizdir. Çarşıda balıkçılar güneş çatıları aşmadan toplanır, parlayıncaya dek ovulmuş mermer tezgâhlarda morina ve halibut fileto eder. Dünyanın dört bir yanındaki mutfaklarda aşçılar, henüz kalkmamış ev halkı için yemeğin başlangıcını karıştırmak üzere porselen kâselere uzanır. Kâseler pürüzsüzdür, dokununca serin.
Bir yolculuğu kesinlik değil, ileri adım atma isteği işaretler. Deli'nin adımı, sessiz bir kente düşen ilk karda yankılanır. Kar, sokakları ve arabaları, en sert çizgileri bile yumuşatan bir sessizlikle örter. Çocuklar erken kalkar, yalınayak tanelerin içine koşar; ağızları gökten yeni ineni tatmak için açıktır. Dağ köylerinde yolcular şafaktan önce patikalara çıkar. Çizmeleri, çimeni ve taşları kaplayan kırağıyı ezer. Her adım bir sözdür; henüz yaşanmamış günü selamlamanın bir yoludur.
Deli'nin hareketini izlemek, açıklığı ve karşılamayı haber veren nesneleri bulmaktır. Bugün ilk ışıkta bir pencere açın ve dünya uyanmadan önce temiz havayı içinize çekin. Taze bir somundan bir parça koparın, sıcaklık ellerinizde kalsın. Keten bir bezi katlayıp masanıza koyun; yeni bir şeyin duracağı bir yer olsun. Dışarı çıkın, gözleriniz siste, karda ya da çatıların üstündeki aydınlık boşlukta kaybolsun.
Bugünün şans rengi beyaz.
Lucky Color: White — #FFFFFFHer yolculuk, bir söz söylenmeden önceki sessizlikle başlar. Saflık yolu açar.