İki figür, seçimin kendisinin alçak ve kolay erişilen meyve gibi asılı durduğu bir bahçeye adım atar. Arıların vızıltısını ve uzakta bir karatavuğun trilini duyduğunuz bir yerdir. Hava ihtimalle yoğundur. Ayak altındaki patika yumuşaktır, kuşaklar boyu adımlarla ezilmiştir. Kenarlarında yaban menekşeleri ve tatlı kokulu çiçekler alçakgönüllü kümeler hâlinde büyür, dokunmaya çağırır. Küçük, yürek biçimli ve narindirler, yine de dayanıklıdırlar. Kaldırım taşlarının arasında ve orman sınırları boyunca her zaman serpilmiş canlılardır, birçok hikâyenin başlangıcını sessizce işaretlerler. Burası kararsızlığın değil kararın bahçesidir. Burada iki insanı bir araya getiren, ileri yürürken ellerini bağlayan şey seçme edimidir.
Yukarıda gök geniş uzanır, ama bu kuytu yerin bir yakınlığı vardır. Dünya usulca geri çekilmiş gibidir. Eski Yunanistan’da aynı tür çiçekleri kızlar bayram çelenkleri için toplar, ortaklığa ya da antlaşmaya adım atanların başına taç örerdi. Avrupa’nın yüksek çayırlarında çobanlar onları çimenin içinde bulur, eve götürmek için tek bir çiçek koparırdı. Sözlere sığmayan, utangaç bir sevgi işaretiydi bu. Eski aktarlarda bu çiçeklerin kurutulmuş demetleri camın ardında saklanır, yüreği yatıştırdığına ve zihni açtığına inanılırdı. Kavşakta duranlar için ince bir ilaçtı.
Bir zamanlar soğuk, kuzeydeki bir evde bir şair bu taç yaprakları sayfaların arasına bastırdı, kokularının en sert kışı bile aşacağına inandı. Parfümleri yatak odasının havasında gezinirdi. Güneşli günlerin, tomurcuklanan dalların altında tutulan ellerin hatırlatıcısıydı. Kimi köylerin mutfaklarında şekerlenmiş taç yapraklar düğün keklerinin üzerine çıkardı. Sade bir tatlılık, seçilen her şeyin esirgeneceğinin sözüydü. Başka zamanlarda ve yerlerde ince kumaşlar bu çiçeklerle boyanır, lifleri yeni bir karakter alır, şenlikler ya da sessiz ritüeller için şallar ve kurdeleler olurdu.
Bahar yağmurları kısa ve yumuşak geldiğinde taç yaprakların üzerine bir sis bırakır, bahçenin kendisi nadir bir şeye dokunmuş gibi parlamalarını sağlar. Âşıklar yaşlı bir meşenin sığınağında durabilir, bahçenin kendini yenilemesini izleyebilir, yağmurun geçeceğini ve toprağın yarın daha çok çiçek vereceğini bilir. Bu anda seçim bir yük değil bir açılıştır. İkisi bir çiçek koparıp ortak bir kitabın sayfaları arasına bastırabilir, eve götürebilir ya da başlangıçlara saygının işareti olarak büyüdüğü yerde bırakabilir.
Bugün bir avuç yaban menekşesi toplayıp yatağınızın yanındaki küçük bir bardağa koyabilirsiniz. Yeni bağlara yumuşak bir davettir bu. Yağmurda bir an durabilir, teninizde boncuk boncuk birikmesine izin verebilir, kendi bahçenizde sessizce duran bütün seçimleri düşünebilirsiniz. Tatlı bir şey pişirebilir, niyetin simgesi olarak üzerine şekerlenmiş taç yapraklar koyabilirsiniz. Ya da sevdiklerinizden birine mektup yazıp katlarının arasına bastırılmış bir çiçek koyabilirsiniz.
Bugünün şans rengi menekşe.
Lucky Color: Violet — #EE82EEYeni bağlar, seçmenin nezaketle buluştuğu yerde başlasın.
Bahçe, özenli elleri her zaman bekler.