Kart döner ve gece geçirimsiz, değişken olur: eski taş köprü kabaran sisin ardında kaybolur, köpeğin tanıdık havlamasını ırmak kıyısının yankılanan sessizliği yutar. Kurdun bir zamanlar gölgede çömeldiği yerde yalnızca nemli bir çizgi kalır; yaratık, söğütlerin altında toplanan sazlara ve sığ su birikintilerine karışmış gibidir. Dünya o kadar derin bir sessizliğe çözülmüştür ki esinti bile duraksar gibi olur. Yolda ay örtülüdür, bulutlar sıkı çekilmiştir; yabanıl ile evcil arasındaki fark aynı suya doymuş toprağa bastırılmıştır.
Böyle bir manzarada her şey arduvazın sabrını alır. Suyun kenarındaki terk edilmiş kulübenin çatı kiremitleri onyıllarca yağmur ve kırağı görmüştür; pürüzlü yüzleri çiy ve eski ayak seslerinin anısıyla kaygandır. Duvarcılar bu taşları bir zamanlar yamaca oyulmuş bir ocaktan kaldırır, her birini elle keser, özenli sıralara dizerdi; mevsimlerin ağırlığını ve kuşakların geçişini taşısın diye. Aynı taş eski köy kuyusunu döşer; yuvarlak dudağı bin elin değmesiyle pürüzsüzleşmiş, her biri bir kova indirir, bulutlu göğün bir aynasını çekerdi. Alacakaranlıkta çocuklar soğuk kenara avuçlarını basar, aşağıdaki karanlık suda fısıltı dinlemeye birbirlerini kışkırtır, kuyunun serin derinliğinde eski sırlar tuttuğuna inanırdı.
Kulübenin hemen ötesinde yamaç, çobanların bir zamanlar kullandığı bir yolun kalıntılarıyla örülüdür. Sisli sabahlarda koyunlar engebeli kenarlarında toplanır, yünleri damlalarla ağır, hareketleri, sıkışmış toprakta toynaklarının yumuşak tıkırtısından başka sessiz olurdu. Sakin havada çobanın değneği, liken benekli bir kaldırım taşına yaslanır, şimdi eğrelti ve ısırganın gözetiminde kalmıştır. Sis alçakta oturunca eski aletlerin çizgileri belirir: unutulmuş bir keski, bir belin parçası, yamacın kemiklerini sığınak ve ocağa biçimleyenlerin geride bıraktığı.
Hava sisle yoğun, hiçbir şey kesin değilken köy sığınağa yaslanır: kadınlar omuzlarına ağır şallar çeker, dayanıklı dağ koyunlarından eğrilmiş kaba ipliklerle dokunmuş. Ateşin yanında çaydanlık mırıldanır; yıpranmış teneke kenarı çayın sıcaklığını ve toprak maşrapaların çevresine kıvrılmış ellerin tesellisini tutar. Ocağın kendisi, ocaktan çıkarılmış taş dilimleriyle çevrilidir; her biri emeğin anısıdır, karanlığı geride tutma umuduyla yan yana konmuştur. Böyle gecelerde bir fener yakıp pencereye koymak yerindedir; kararsız karanlıkta yolunu seçen yolcular için bir işaret, çizmeleri yosunlu, yağmur yüklü patikaya batar.
Bu dönen geceyle karşılaşmanın yolları vardır: son yağmurdan sonraki sessizlikte yolu yürümek, kuyunun soğuk taşına bir avuç koymak için duraksamak ya da pencerenin yanında şalı sıkı çekip bir baykuşun uzak çağrısını dinlemek. Bir çaydanlığı kaynamaya koyup buharın kıvrılıp yok oluşunu izleyebilir ya da bulunan bir taşı, yolu sizden önce biçimleyenlerin sessiz anısı olarak ocağa bastırabilirsiniz.
Bugünün şans rengi açık arduvaz grisi.
Lucky Color: LightSlateGray — #778899Sis çöker; adlar uzaklaşır. Kuyu hatırlar.