Kartta figürler tabutlarından kalkar, kolları ileri uzanır, ama boru çalan meleğin çağrısı tereddütle boğulur. Büyük değişimin menteşesinde biri oyalanır. Bir ayağı içeride, biri dışarıdadır; henüz karşılık vermeye yanaşmaz. Çevredeki dünya bekler. Fırtına ile şafak arasındaki sessizlikte tutulmuş bir nefes.
Eski başkentte sabah sisi çatıların üzerine serilir, yağmur oluklarına ve dökme demir parmaklıklara çöker. Anlatılmamış hikâyelerin ağırlığının arduvazlara bastığı eski hanların çatılarını örter. Cadde boyunca taş ustaları işlerinin başında dolaşır, mezarlıktaki işaretleri keserler. Elleri alışkın ve sabırlıdır. Oydıkları izler derli topludur. Her harf sessiz bir tanıklıktır, henüz ziyarete karar vermemiş gözleri bekler.
Kuzeyde rüzgâr, yüzyıllar önceki püskürmelerin kalıntısı volkanik taşlarla dolu bir vadinin üzerinden geçer. O taşlar, soğuk ve katı, bazen kendi milinin altında kaybolan bir ırmağın kıyısını dizer. Balıkçılar kıyıda yürür, sepetlerini omuzlarının üstünde dengeler, yavaş suda bir kımıldanış arar. Köprünün dibinde durur, yavaş bulutların ufuk boyunca gidişini izler ve bilirler: ırmak yine çağıracaktır, ama bugün değil.
Kahvaltıdan önceki mutfaklarda biri çaydanlığa uzanır. Gövdesi yılların buharı ve elle tutulmasından ezilmiştir. Yüzeyi sayısız sabahın anısını tutar. Sap, orada oyalanan avuçlarla düzleşmiştir; belki günün isteklerini düşünerek, belki yalnızca sonraki adımdan kaçınarak. Bir çavdar somunu tahtanın üzerinde durur, kabuğu tohumla beneklidir. Havası, erken saati dolduran durgunlukla terlemiştir. Ekmek bekler, dilimlenmiş ama el sürülmemiş. Onu yemek, anın kaderini mühürleyecekmiş gibi.
Küçük atölyelerde bir çırak aletleri rafa dizer: bir törpü, bir keski, bir çekiç. Her birinin sapı kullanmaktan yıpranmış, ağızları zamanla körelmiştir. Acele etmeden bıçakları hizalar, parmakları ahşabın damarında oyalanır, sonraki işi zihninde tartar. Dışarıda gök ne aydınlıktır ne karanlık. İlan vermeyi reddeden bir kubbe. Çırak kapının eşiğinde durur, başlama çekimini hisseder, yine de kımıldamaz.
Bir yerde bir bahçıvan, kuzu kulağı sırasının yanında diz çöker. Yapraklar keçe gibi yumuşak ve kalındır. Çiy bitkiye yapışır, düşmeyi reddeder. Bahçıvanın elleri toprağın üstünde asılı kalır, sabahı tutan sessizliği bozmaya yanaşmaz. Altındaki toprak geçen yılın köklerini tutar, hâlâ inatla yerdedir. Yeni çelikler kenara konmuştur, onları dikecek elleri bekler.
Bugün cevap uzak geliyorsa, sessiz bir parkta taşların arasında yürüyebilirsiniz, birinin kararlı eliyle kazınmış adları okuyabilirsiniz. Suyu kaynatmadan önce çaydanlığı parlatabilir ya da ekmeği dilimleyip kokusunun odayı doldurmasına, anıyı içeri davet etmesine bırakabilirsiniz. Ya da eski aletleri eleyebilir, kör olanı bileyebilir, her birini sıraya koyabilirsiniz. Çağrının yarın yine gelebileceğini bilerek.
Bugünün şans rengi soluk gri.
Lucky Color: DimGray — #696969Bekleyin. Anlam, sonunda ayağa kalkmaya hazır olduğunuzda sizi bulur.