İmparatoriçe buğday ve güllerle sınırlı bir bahçede oturur. Örgülü oturağının ötesinde bir şelale sessiz bir kıyı boyunca hareket eder, meyve ağaçlarının köklerini besler. Bahçe bollukla uğuldar; taşkınlıkla değil, yumuşak, düzgün tonlarla. Elinin altında bir sepet durur, günün ilk hasadını tutar: elmalar, armutlar, ağır ve yarılmaya hazır ve henüz kesilmiş bir kavun. Kabuğu pürüzsüz ve serindir, içindeki et neredeyse berrak ve usul tatlıdır; bolluğun solgun ve sessiz olabileceğinin, dikkat için hiç bağırmadığının hatırlatıcısı.
Anadolu’nun eski pazarlarında kavun satıcıları şafakta gelirdi. Meyve bir renk gösterisi için değil, sıcaktaki ince, serinletici niteliği için değerliydi. Kuru tepeleri aşan göçebeler dilimleri ketene sarar, bellerinde taşırdı; parmakları öğlene kadar suyla yapışkan olurdu. Doğru sabahı, başparmağın altında doğru sertliği beklemenin sabrı kuşaklar boyunca devredilirdi. Sonraları Avrupa’daki manastır bahçelerinde kavunlar sessiz köşelerde, şifalı otların ve yumuşak yapraklı marulların yanında yetiştirilirdi. Rahibeler onları ince hilâllere keser, manastır avlularında serinletici öğle yemekleri için keçi peyniri kâselerinin yanına dizerdi.
Su da İmparatoriçe’yi izler. Eski öykülerde çimenin üzerindeki sabah sisine «göğün sunusu» denirdi ve köylüler onu lahana yapraklarından ve bahçe ağlarından toplamak için erken kalkardı. Bu çiy, yumuşak ve kolay yiten, mevsimin ilk filizlerini beslediği, sonra meyve vaat ettiği düşünülürdü. Evde açık pencerenin yanında bırakılan bir sürahi gece boyunca bu silik ıslaklıkla dolar, şafakta tırmanan fasulyelerin köklerine dökülmeye ya da ekmeğe karışmaya hazır olurdu.
İmparatoriçe’nin armağanları arasında petek de vardır; bastırılmış ve damarlı, arıcının özenli elinin getirdiği bir ganimet. Arılar serin bir geceden sonra kalkınca, kanatları bahçenin armağanıyla tozlanmış, kabağa ve salatalığa süzülür, havayı usulca titreştirir. Yaz başında toplanan bal ılıktır, neredeyse yarı saydamdır ve yeni otun, çitlerin altında gizlenen küçük çiçeklerin tadını verir. Mutfakta bir kaşık sabah çayına karıştırılır ya da yulaf keklerine sürülür, bedeni düzenli ve sakin tutar.
Buradaki hava yumuşaktır, ne sıcak ne soğuk; yavaş işi teşvik eden sabahın yumuşak bir ışığı. Eski İngiliz duvarlı bahçelerinde bakıcılar önce kavun fanuslarına bakardı, en silik havayı içeri almak için camı kaldırarak. Bir yerde bir anne kahvaltıyı koyarken ellerini bir tül önlüğe siler; bez, dün geceki çiyin anısını taşır, ipten katlanmış ve serin.
Bugün bu bolluk, öğleden önce taze bir kavunu yararak ve ince tatlılığını sessizlikte tadarak onurlandırılabilir. Bir bardak suyu gece boyunca pencerenin yanında açık bırakın ve şafakta için, havanın en yumuşak sunusunu tatmak için. Sabahınıza yavaş, özenli ellerle bakın; belki saksıdaki bir bitkiyi sulayarak ya da yıkamadan henüz serin bir masa örtüsü sererek. Arıların sessiz hareketini ya da çimenin üzerindeki sisin kayışını izlemeye vakit ayırın, çevrenizdeki yumuşak dünya yeter olsun.
Bugünün şans rengi kavun yeşili.
Lucky Color: HoneyDew — #F0FFF0Bahçe nefesini tutar ve sessiz meyve hazırdır.
Bolluk şimdiden burada, sabah ışığında usul.