İmparatoriçe’nin bahçesinde buğday ılık bir göğün altında olgunlaşır ve hava yaban güllerinin soluğunu taşır. Altındaki oturak tahtadan oyulmuş, yılların dokunuşuyla parlatılmıştır; serpintisi sığ havuzlarda toplanan yumuşak bir şelalenin yanına konmuştur. Dolgun meyve erişilecek yerde kümeler hâlinde durur, elmalar ve armutlar kara tavukların baktığı yerde. Çevresinde yapraklar, düzenli açılan hayatın sessiz güvencesiyle titrer. Burası bolluğun şimdiden vardığı bir yerdir. Her yüzey besinle dolup taşar: taç yapraklar ardına kadar açık, asmalar kıvrılıp uzanır ve toprağın kendisi sunularını kaldırıyor gibidir.
Güllerin arasında kümeler hâlinde meraklı bir çiçek büyür: yaban karanfili. Taç yapraklarının pembe tonu, terzilerin kumaşında, aşçıların şekerlediği yapraklarda ve denizde branda diken denizcilerin elinden çıkan işte de görülür. Eski İngiliz türküleriyle ve çit dibi hekimliğiyle bilinir; yenir taç yaprakları mayıs şenliklerinde pastaların üzerinde şekerlenir. Aynı renk mutfakta da kalır: yuvarlak kalıplarda yumuşak bir kek pişer, Viktorya pencerelerinde kabardığı gibi, krema ve reçelle taçlanır. Çay odasında bir tatlı olarak belirir; hem ince hem sağlam, İmparatoriçe’nin alanında büyüyen meyveyle kat kat.
Bahçenin ötesinde bu yumuşak ton ticaretin diline girer. Kumaş panoları, pürüzsüz ve dayanıklı, bahar elbiseleri, çocuklar için boneler ve sarayda kuşaklar biçmek için kesilir. Bir zamanlar bu panolar çıraklarca lamba ışığında kesilirdi; iğneler, dışarıdaki çitlerdeki taç yapraklar kadar yumuşak kumaştan geçerdi. Ton sokaklarda dolaşır, dükkân kapılarının üzerine asılır, yol sandıklarının astarına dikilirdi; hem tesellinin hem gururun işareti. Pazarda satıcılar bu malları yaz meyvesi sepetlerinin ve yaban çiçeği demetlerinin yanında sergiler; hepsi aynı yumuşak sesi paylaşır.
Hava da İmparatoriçe’nin dünyasından ödünç alır. Sabah erken, güneş yarıp geçmeden, sis tarlaların üzerine alçak sürüklenir, buğdaya da güllere de değer, hafifçe bahçe ve yaban çiçeği balı tadında bir çiy bırakır. Çobanlar bir zamanlar bu ılık şafakları aynı çiçeğin adıyla anardı; gecenin uzun sessizliğinden sonra gelecek sıcaklığın vaadi. Eski öyküler böyle sabahları anlatır: sessiz, besleyen, gün aydınlanmadan önce toprağın giydiği bir pelerin.
Bu dünyada İmparatoriçe bolluğu çabalayarak değil bakarak toplar. Olgun olanı biçer, çiçekleri kitabına bastırır, yolcular için meyveyi kâselere dizer. Onu izlemek için çit dibinden taç yaprak toplamaya dışarı çıkılabilir ya da bir yaz keki dilimlenip mutfak masasında paylaşılabilir. Bir başkası yumuşak bir kumaş şeridi dikebilir, cama vuran yağmurun suskunluğunu dinlerken iğneyi kumaştan geçirerek. Ya da erken kalkıp sabah sisi kalkmaya başlarken bahçede yürüyebilir, yaban güllerinin ve olgun meyvenin kokusunu içine çekmek için durabilir.
Bugünün şans rengi pembe.
Lucky Color: Pink — #FFC0CBBolluk elinizin altındadır.
Şimdiden sizin olanı besleyin.