Yaşlı adam dağın kenarında durur; feneri söndürülmüştür, rüzgâr yıpranmış kayanın üzerinde kıvrılır. Yalnızlık soğuk havada kalınlaşır ve Ermiş inmek yerine inzivasının daha derinine gömülür. Yol aşağıdaki vadilere ya da köylere geri götürmez. Zirvede oyalanır, dünyadan ve seslerinden döner, sessizliğin onu kökleştirmesine izin verir. Fenerin alevi gidince yalnızca ayaklarının altında sağlam olana dayanır: toprak, kuru ve ufalanır, dağın eski derisiyle kat kat.
Yüzyılların yağmuru ve kırağısının oyduğu bir çıkıntıda oturur; pelerini toz ve geçen yılın yaprak kırıntılarını toplar. Çevresinde küçük hayatlar sürer: uyuyan tohumlar, malçın içinde çalışan bir böcek, yere düşmüş dağınık çam kozalakları. Dünya elin dokunabildiği ya da toplayabildiği şeye daralır: yumruk büyüklüğünde, pürtüklü ve güvenilir bir taş, bir efsane kitabından buruşuk bir sayfa, heybenin içine sıkıştırılmış. Ermişin ateşi çoktan soğumuştur, küller toprağa karışmıştır, orada büyüyen inatçı her neyse onu besler. Aşağı inen yolun çekişini reddeder; birçok yavaş mevsim boyunca kalan şeylerle derin bir akrabalık bulur: eski bir meşenin kabuğu, budaklı bir kestanenin gövdesi, likenin altında yarı gizlenmiş geçen yılın eğrelti sapları.
Bazen sis sürüklenir, sivri yamaçları örter, dünyayı bütün cevapları emen bir sessizliğe boğar. Yüksek geçitleri aşan eski tacirlerin hikâyelerini anımsar; eşeklerin sırtında kahve çekirdeği çuvalları taşırlardı, o çuvalların ağırlığını dayanmalarının kanıtı diye hayal eder. Bir mağaranın sığınağında bölünüp paylaşılan çavdar ekmeğinin yalın vakarını ve uzun dolaşma günlerinden sonra geçim veren sert kabuğu anımsar. Yüzyıllar önce rahipleri düşünür; taş havanlarda kakaoyu öğütür, uzun ve sessiz oruçlarda acı bir şeyi teselliye çevirirlerdi. Bunların her biri dünyanın sıkıntılarını taşımış, dayanıklılığı kendi yoluyla götürmüştür.
Gün soğuyunca Ermiş omuzlarına kalın dokunmuş bir battaniye çeker; eski bir ahırın duvarlarıyla aynı ipliklerden eğrilmiş gibi. Yakında bir değnek taşa yaslanır; yüzeyi yılların kullanımı ve birçok elin yağıyla parlatılmıştır. Hava turba kokar, aylarca sessizlikten sonra yağmuru bekleyen toprak kokar. Yukarıda gökyüzü balçık kadar ağır bulutlarla çalkalanır; fırtına değil, oyalanan yavaş ve düzenli havayı tehdit eder.
Ermişin reddinin biçimi keskin değil, sağlam ve süreklidir. Dünyanın durgunlaştığı sessizlikte teselli bulur. Kalmakta bir bilgelik vardır; hasattan sonraki tarlalar gibi olan yanlarını kabul etmekte: sessiz, ama yüzeyin altında vaat tutan. Sebatı kilerde kalan son patatesin, kapının yanındaki sağlam ayakkabının, bir ömürden diğerine taşınan eski deri heybenin sebatıdır.
Bugün avuçta bir ırmağın taşını tutmayı, ağırlığını ve tarihini hissetmeyi seçebilirsiniz. Kök sebzelerle bir yahni pişirebilir, toprağın kendisi gibi tadana dek kaynasın. Masanıza doyurucu bir somun koyup dilimleyin; orada kim varsa onunla, ya da yalnızca kendinizle paylaşın. Sessiz bir köşe bulun, tahta bir sandalyeye yaslanın, sessizliğin kemiklere yerleşmesini dinleyin.
Bugünün şans rengi kahverengi.
Lucky Color: Brown — #A52A2ADayanma kendi değerini bulur. Sağlam olanla kalın.