Dağın tepesinde lamba Ermişin elinde soğuktur. Arkadaki yol uzun bir taş süpürüşüdür; erimeyen kar lekeleri ve liken kabuklu kayalarla bölünmüştür. Gökyüzü bastırır, alçak ve kesintisiz buluttan bir tavan, dağı güneşsiz bir dünyaya hapseder. Çevrede sis kıvrılır ve kalınlaşır, her kayanın ve yolun kenarlarını yutar. İçe dönmüş Ermiş ateşin sönmesine izin vermiştir, artık uçurumun ötesine seslenmez. Kaba bir battaniyeye sarılıdır; lifler pürtüklüdür, bir zamanlar yüksek otlaklarda otlayan koyunların anısıyla beneklidir.
Yamacın aşağısında dünya kıpırtısızdır. Yağmur sessiz perdeler halinde düşer, taş döküntüsünü çamura çevirir, seyrek dalgalanan bir dağ gölünün yüzeyini işaretler. Köyde duman bacalardan yükselir, arduvaz çatıların üstündeki nemli havada çözülür. Köylüler altından geçer, başları çisentinin altında eğik, paltoları suyla boncuklanmıştır. Kapıların yanında istiflenmiş ırmak taşları, bir zamanlar sınır işaretlemek için toplanmış, gecenin fırtınasından sonra parlar. Burada Ermişin inmemeyi reddi, uzak gök gürültüsünden sonra çöken sessizlik olur: askıya alınmış hareketin büyüsü, yalnızca saçaklardan damlama ve şömine rafındaki saatin düzenli tiktakıyla bozulan bir sessizlik.
Bir zamanlar Ermişin feneri gezginleri taşlı yola çekerdi. Şimdi alevi unutulunca tek eşlik çıkıntılarda yosunun yavaş büyümesi, taş yığınlarının arasında sisin sürüklenmesidir. Aşağıdaki bahçede lahanalar kapalı bir sabahın ıslak ağırlığı altında şişer, yaprakların kenarı çiylidir. Dünyaya giden yol hâlâ oradadır, ama Ermiş granitin eşliğini, soğuk lapayı ve yalnızlığın körelttiği bir bıçağın ağzında bileği taşının kazımasını seçmiştir. Bu dağ yalnızlığındaki her şey kullanışlı ve dayanıklıdır: dünün ekmeğini tutan kalay kâse, olta iplerini sabitlemek için kullanılan ırmak çakılları, tohuma kaçmış lavanta parçası.
Dağ boş değil, yalnızca sessizdir. Uzak koyunların boğuk çanları, nemli odunda bir baltanın yankısı ve uzakta gök gürültüsünün yuvarlanışı havada toplanır. Ermişin feneri, bir zamanlar işaretken, şimdi eski çiviler ve yıpranmış bir arazi günlüğüyle bir sandığa kaldırılmıştır. Bu çekilmede dünyanın rengi taştan ve buluttan, yağmurdan sonra bir söğüdün kabuğundan, eşikte akıntıyı tutmak için konmuş hırpalanmış teneke kovadan gelir. Dönmek için acele yoktur, köyün ateş ışığına çağrı yoktur. Yalnızlık seçilen sert yol olmuştur: dağın ıssız zirvesi, yanmayan lamba.
Bugün bir arduvaz pencere pervazının yanında sessiz oturabilir, parmağınızla yağmur damlalarının biçimlerini izleyebilirsiniz. Mantar ve arpadan sade bir yemek pişirebilir, buhar yükselirken toprak ve taş kokusunu soluyabilirsiniz. Bir kalay kupa parlatabilir ya da sevdiğiniz bir aleti bileyebilir, yumuşak kazımayı dinleyip yavaş, düzenli işte teselli bulabilirsiniz. Ya da alçak bir göğün altında dışarı yürüyebilir, sisin sessizliği ve suyun yumuşak damlaması düşüncelerinizi durgun bir şeye şekillendirsin.
Bugünün şans rengi gri.
Lucky Color: Gray — #808080Dağın havası adımlarınızı yönlendirsin.
Lamba yanmıyor, ama yol sizindir.